تمسک به ادله وجوب وفای به عقد، عهد و شرط برای اثبات وجوب وفای به وعده
یک سری ادله عام وجود دارد که ممکن است دلیل بر وجوب وفای به وعده تلقی شوند؛ همچون ادله وجوب وفای به عقد، و ادله وجوب وفای به عهد، و ادله وجوب وفای به شرط. اینها، ادلهای هستند که عدهای از اندیشمندان به آن تمسک جستهاند.
برخی از این ادله، دارای اشکال صغروی هستند و برخی دارای اشکال کبروی که اکنون قصد ورود تفصیلی به آن را نداریم.
اشکال اصلی: وعده، خارج از محدوده عقد، عهد و شرط
اجمال مطلب آن است که تمام این ادله، با این اشکال روبرو هستند که وعده، مصداق هیچیک از عقد، عهد و شرط نیست.
- عقد به معنای پیمانی است که میان دو شخص بسته میشود و مجرد وعده دادن، مصداق پیمان بستن نیست.
- عهد نیز به معنای پیمان بستن و بر عهده گرفتن است، و مجرد وعده دادن، مصداق عهد نیست؛ چون وعده دادن، صرف اخبار به شیء است.
- وعده دادن، مصداق شرط نیز تلقی نمیشود.
جلسه ۵۳
۱۱ آذر ۱۴۰۳