در یک نشست علمی که پیرامون ادله تجارت برگزار شده بود، به این مطلب پرداختیم که ادلهای همچون «اوفوا بالعقود» و «اوفوا بالعهود» نمیتوانند در بحث تجارت مستند واقع شوند؛ چون یکی از معانی شایع عقد و عهد در لغت، “الزام” است نه “التزام”؛ بدین ترتیب:
- «اوفوا بالعقود» به معنای لزوم وفاء به عقود الله و الزامات الهی است، نه لزوم وفاء به آنچه انسان بر علیه خویش، بدان ملتزم میشود.
- «عهد علیه» نیز، به معنای «الزمه» است.
- «فِ بعهد الله» به معنای وفاء به پیمانی که با خدا بستید، نیست، بلکه به معنای وفاء به الزامات خداوند است.
جلسه ۵۳
۱۱ آذر ۱۴۰۳