مرحوم آقای ایروانی در کتاب اصولشان فرمودهاند شرط صدق واژه امر آن است که از شخص واجب الاطاعه سر بزند لذا طلبی که از غیر شخص واجب الاطاعه سر بزند اساساً مصداق واژه امر نیست.
فرمایش ایشان صحیح نیست اگر بچه به پدرش امر کند آیا عرف نمیگوید این بچه امر کرد مجرد اینکه امر کردن قبیح است مانع صدق واژه نیست. در برخی نقلیات از حضرت امیر علیه السلام چنین وارد شده است:
أ تأمرونی ان اطلب النصر بالجور
حضرت واژه امر را در مورد مردم به کار میبرند که روشن است ایشان مردم را واجب الاطاعه نمیدانند آن هم مردمی که حضرت در موردشان چنین تعبیری به کار برده است درک وجدانی ما از معنای امر به این شکلی نیست که ایشان فرموده لذا پیداست که ایشان ادراکات وجدانی خود را معیار قرار نداده است.
درس خارج اصول جلسه105 مورخ 1402/2/20