بسم الله الرحمن الرحیم
مقدمه: طرح بحث و مبانی چهارگانه
آیت الله والد میفرمودند در بحث قرار گرفتن امر در سیاق ندب چهار مبنا وجود دارد. یعنی وقتی امر به چند فعل تعلق میگیرد که برخی مستحب هستند، از جهت دلالت امر بر وجوب در سائر موارد چهار مبنا مطرح است:
مبانی چهارگانه در دلالت امر بر وجوب در سیاق ندب
- مبنای یکم: آن است که امر در سائر موارد دال بر وجوب است و درجه ظهورش در وجوب نیز هیچ تغییری نمیکند.
- مبنای دوم: آن است که اصل دلالتش بر وجوب پابرجا میماند ولی از درجه ظهورش کاسته میشود. آیت الله والد این مبنا را به مرحوم آقای داماد نسبت میدادند. ثمره این دیدگاه آن است که به هنگام جمع عرفی، به دلیل ضعیف شدن ظهور امر در وجوب، به راحتی میتوان از آن دست کشید. اما اگر امر در سیاق مستحبات نباشد، ظهورش در وجوب قوت داشته و به راحتی نمیتوان از آن دست کشید.
- مبنای سوم: آن است که وقوع امر در سیاق مستحبات، سبب میشود امر ظهور در استحباب پیدا کند. یعنی نه تنها ظهورش در وجوب از بین میرود بلکه ظهور در استحباب پیدا میکند.
- مبنای چهارم: آن است که ظهور امر در وجوب از بین میرود ولی ظهور در استحباب نیز پیدا نمیکند در نتیجه مجمل میشود.
نتیجهگیری: لزوم تحلیل مبانی با توجه به کیفیت دلالت امر بر وجوب
بایسته است این چهار مبنا، با توجه به مبانی مطرح در کیفیت دلالت امر بر وجوب، تحلیل شوند.
جلسه ۱۱۵ مورخ ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳