جلسه 111 مورخ 10 اردیبهشت 1404
عدم تنجیز علم اجمالی جز در برخی موارد
به عقیدۀ ما علم اجمالی، عقلاً و عقلائاً جز در موارد محدود منجّز نیست. البته نسبت به مرحلۀ مخالفت قطعیه به لحاظ عقلائی تنجیزآور است، ولی عمدۀ بحث مربوط به مرحلۀ موافقت قطعیه است. به عقیدۀ ما تنجیز علم اجمالی در مرحلۀ موافقت قطعیه، با ادلۀ شرعی اثبات میشود. ما با الغای خصوصیت از برخی روایات خاصه، تنجیز علم اجمالی نسبت به مرحلۀ موافقت قطعیه را لازم میدانیم بنابراین در هر مورد لازم است به ادلۀ خاصه مراجعه شود و امکان الغای خصوصیت از آن سنجیده شود. اگر در یک مورد نتوانیم از ادلۀ خاصه الغای خصوصیت کنیم، تنجیز علم اجمالی در آن مورد منتفی میشود.