در مبحث صوم، باید به این نکته توجه داشت که هر آنچه برای روزهدار حرام است، لزوماً از جهت وضعی موجب بطلان روزه نمیشود. بسیاری از فقها، برخی از محرمات روزه را مُفَطِّر نمیدانند، بلکه صرفاً آنها را حرام میشمارند. این دیدگاه از دیرباز در میان فقها مطرح بوده است.
بهعنوان مثال، آیتالله والد ارتماس را برای روزهدار تکلیفاً حرام میدانند، نه آنکه آن را مبطل روزه بدانند. همچنین، بسیاری از فقها تنقیه را صرفاً حرام تکلیفی میدانستند.
جلسه ۴۹
۵ آذر ۱۴۰۳