جلسۀ 101 مورخ 4 اردیبهشت
دیدگاه مختار در رابطۀ بطون قرآن با بحث استعمال لفظ در اکثر از معنا
ظهر و بطن داشتن قرآن، دلیل بر وقوع استعمال لفظ در اکثر از معنا نیست؛ زیرا روایات معتبری وجود دارد که بیان میدارد ظهر، معنای مرتبط با شأن نزول آیه است و بطن، یک نوع تأویل برای آیه است. تأویل آیه، مراد استعمالی آیه نیست، ولی به یک معنا، مراد جدی آیه است.
افزون بر آنکه، در تحریر محل نزاع گفتیم، استعمال لفظ در اکثر از معنا باید به نحو مستقل باشد؛ نهایت چیزی که میتوان از روایات ظهر و بطن استفاده کرد، آن است که ممکن است الفاظ قرآن در معنای جامع به کار رفته باشد به طوری که هم شامل شأن نزول میشود و هم شامل سائر موارد. همانطور که گذشت، هیچکس در امکان استعمال لفظ در جامع بین چند معنا اشکال نمیکند و چنین فرضی از محل نزاع خارج است. محل نزاع استعمال لفظ در چند معنا به صورت مستقل است.