در بحث وجوب کفایی، تعلق تکلیف به جامع، به هر نحوی که باشد، محال است. تفاوت وجوب تخییری و وجوب کفایی در آن است که در وجوب تخییری، تردد در مکلفٌ به است، ولی در وجوب کفایی، تردد در خود مکلف است. مکلفٌ به میتواند جامع باشد، ولی مکلف نمیتواند جامع باشد. علت مطلب آن است که تکلیف همواره باید به فرد معین متوجه شود.
علت آنکه محقق خراسانی در حقیقت وجوب کفائی، احتمال تعلق وجوب به جامع مکلفان را پیش نکشیدند، به جهت وضوح بطلانش بوده است؛ گویا محقق خراسانی به دلیل وضوح بطلان آن، لازم ندیدند آن را مطرح کنند.
بر اساس جلسه ۹۱
۱ اسفند ۱۴۰۳