روایت دال بر حرمت تمام مُسکرات
در کتاب علل الشرائع و در کتاب عیون اخبار الرضا روایت زیر وارد شده است:
حَرَّمَ اللَّهُ الْخَمْرَ (تا آنجا که میفرماید:) فَبِذَلِكَ قَضَيْنَا عَلَى كُلِّ مُسْكِرٍ مِنَ الْأَشْرِبَةِ أَنَّهُ حَرَامٌ مُحَرَّمٌ لِأَنَّهُ يَأْتِي مِنْ عَاقِبَتِهَا مَا يَأْتِي مِنْ عَاقِبَةِ الْخَمْرِ فَلْيَجْتَنِبْهُ (در علل الشرایع «فلیجتنب» آمده است که همان هم صحیح است) مَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ يَتَوَلَّانَا وَ يَنْتَحِلُ مَوَدَّتَنَا كُلَّ شَرَابٍ مُسْكِرٍ فَإِنَّهُ لَا عِصْمَةَ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ شَارِبِيهَا.[1]
منشأ تحریم: فرض الله و قانون نبوی
گفتنی است، از روایات استفاده میشود آن مُسکِری که حرمتش توسط خداوند جعل شده و اصطلاحاً فَرضُ الله نام دارد، خصوص شرابی است که از انگور به دست میآید؛ ولی پیامبر گرامی صلوات الله علیه و آله تمام مشروبات مستکننده را تحریم نمودند و اهل بیت علیهم السلام نیز در سخنانشان بر این قانون نبوی تأکید ورزیدهاند.
حضرت در مقام تعلیل برای حرمت سایر مشروبات مستکننده، بر این مطلب تأکید میکنند که سایر مشروبات مستکننده نیز، سرانجامشان همانند سرانجام خمر است.
جلسه ۵۲
۱۰ آذر ۱۴۰۳
علل الشرائع ص ۴۷۶؛ عیون اخبار الرضا ج ۲، ص ۹۸ ↩︎