خداوند متعال در قرآن کریم میفرماید: ﴿أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ إِلى نِسائِكُم﴾.[1] 
پیشینه و شأن نزول آیه
اصل نزول آیه، به قانونی ناظر است که پیشتر مطرح بوده است. قانون سابق این بود که خوردن و آمیزش در شبهای ماه رمضان، تنها تا پیش از خوابیدن جایز بود. 
اگر شخصی به خواب میرفت، حتی پیش از طلوع فجر نیز باید امساک میکرد.
گفته میشود یکی از اصحاب به دلیل خستگی زیاد پس از نماز عشا، پیش از آنکه غذا بخورد، به خواب رفت. روزه روز بعد برای او بسیار دشوار شد. به همین دلیل، خداوند با نزول این آیه، این قانون را تغییر داد. 
تغییر حکم و تسهیل در عبادت
خداوند به مسلمانان اجازه داد حتی پس از بیداری از خواب، تا پیش از طلوع فجر، غذا بخورند و با همسرانشان آمیزش داشته باشند: ﴿حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ﴾.[2]
جلسه ۵۹
۲۱ آذر ۱۴۰۳