تبیین: تاثیر شرط نبود قرینه منفصل در شکلگیری اطلاق
اگر در شکلگیری اطلاق، نبود قرینه منفصل را شرط بدانیم، دلیل منفصل به عمومه، قرینه منفصل بر تقیید قلمداد شده و مانع شکلگیری اطلاق میشود. اگر نبود بیان منفصل را در مقدمات حکمت داخل کنیم، طبیعتاً بیان منفصل، بر مطلق وارد شده و موضوعش را از بین میبرد.
دیدگاه صحیح: شرط نبود قرینه متصل در شکلگیری اطلاق
ولی دیدگاه صحیح آن است که در شکلگیری اطلاق، تنها، نبود قرینه متصل شرط است، در نتیجه این پیشفرض صحیح نخواهد بود و چنین نیست که دلیل عام بر دلیل مطلق مقدم شود؛ چون بحث کنونی ما، عمدتاً مربوط به جایی است که عام و مطلق به صورت منفصل هستند نه متصل است.
نتیجهگیری: عدم وجود ارتکاز فقهی مسلم بر تقدیم عام بر مطلق
مقصود آن که، به نظر میرسد یک ارتکاز فقهی مسلم در بین فقها وجود ندارد مبنی بر آن که دلیل عام باید بر دلیل مطلق مقدم داشته شود.
جلسه ۹ مورخ ۲۸ شهریور ۱۴۰۳