دلیل دیگر بر حرمت خلف وعده، آیات قرآن هستند:
[!note] ﴿يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُون * كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُون﴾[1]
یک مرحله از بحث& آن است که این آیات، دقیقاً از چه چیزی نهی نمودهاند؟ آیا در صدد بیان آنند که اگر بنا ندارید کاری را انجام دهید، پیرامونش گفتوگو نکنید و به عبارتی، در مقام تحریم کذب است؟
دیدگاه خلف وعده به مثابه کذب
برخی گفتهاند وقتی شخصی میگوید فلان کار را انجام میدهم، اگر بعداً آن را انجام ندهد، گفتار گذشته خویش را کذب قرار داده است.
اشکال بر دیدگاه فوق: تمایز میان دروغ و خلف وعده
برخی دیگر در اشکال به این مطلب گفتهاند:
آنچه حرام است، دروغ گفتن است، نه آنکه کاری کند که گفتار پیشینش مصداق دروغ شود. به سخن دیگر، قولی که به هنگام تحققش متصف به دروغ باشد، حرام است، ولی قولی که سابقاً محقق شده، دلیلی وجود ندارد که اثبات کند آن قول، حتماً باید مطابق واقع شود.
جلسه ۵۳
۱۱ آذر ۱۴۰۳
الصف: ۲ و ۳ ↩︎