مرحوم آخوند می فرمایند دلیل استصحاب اخص از قرعه است؛ زیرا استصحاب مختص به موارد تحقق علم به حالت سابقه است ولی قرعه اعم است
اما به ذهن می آید با توجه به اختصاص لبی قرعه به شبهات موضوعیه، نسبت قرعه و استصحاب عموم من وجه شود و این مقید لبی حد اقل محتمل الاتصال است و موجب می شود اعم بودن قرعه بر استصحاب احراز نشود.
القرعه لکل امر مشکل این تعبیر عام است و استاد قائینی فرمودند باید مدلول استعمالی قرعه با استصحاب لحاظ شود که در اینصورت استصحاب اخص است
القرعه لکل امر مشکل این تعبیر عام است و استاد قائینی فرمودند باید مدلول استعمالی قرعه با استصحاب لحاظ شود که در اینصورت استصحاب اخص است
به نظر این پاسخ تمام نباشد، چون در بیان دوستمون عام بودن دلیل قرعه نفی نشده است، بلکه بیان ایشان اینه که این دلیل عام یک قرینه لبیه دارد که در حکم قرینه متصله است و همین قرینه، موجب می شود که عمومیت دلیل به گونه ای تخصیص بخورد و به یک حصه از آن عام اختصاص داشته باشد.