ملاک در رجوع به اشتغال در موارد شک در امتثال

شک در امتثالی مجرای قاعده اشتغال است که شک در امتثال به نحو شبهه مصداقیه بکنید، مثلا شارع گفته وضوء بگیر با آب نمی‌دانم با آب وضوء گرفتم یا نه. اما اگر شک در امتثال خارجی نکنیم و شک ما برگردد به شک در جعل شارع اینجا مجرای اشتغال نیست مثلا نمازی خوانده ایم که بعض اش در وقت بود و بعض آن در خارج وقت و شک در امتثال داریم اما احتمال می دهیم شارع این نمازی را که بعضیش در وقت است و بعضیش قبل الوقت عدل جامع قرار داده یا می‌‌دانم عدل جامع قرار نداد ولی احتمال می‌‌دهم امر به نماز فی الوقت شرعا مغیی است مادامی که این نمازی که بعضیش در وقت است را نخوانید و این مسقط شرعی آن تکلیف است. شک در مسقط شرعی که قاعده اشتغال ندارد. شک در بقاء تکلیف است بعد از اتیان به این مشکوک المسقطیة استصحاب بقاء تکلیف را قبول داشتیم جاری می‌‌کنیم و اگر قبول نداشتیم برائت از بقاء تکلیف جاری می‌‌کنیم