اصولیون معمولا در بحث صحیح و اعم به معنای صحت پرداخته اند و نظرات مختلفی در این زمینه مطرح کرده اند. مثل موافقت امر، تمامیت اجزا و شرایط ،اسقاط ادا و قضا و …
به نظر ما، اصلا نیازی به پرداختن به معنای صحیح و فاسد نداریم. مطلوب و مدعای ما در این بحث روشن است. بحث در این مساله این است که الفاظی که در شرع استعمال شده است، آیا وضع یا استعمال برای آن چیزی است که واجد همه اجزاء و شرایط است یا اعم از آن؟ بنابر این، مساله واضح است و پرداختن به ابحاث طولانی در معانی صحیح و فاسد جا ندارد.
برگرفته از درس خارج اصول 10 آبان ماه ۱۴۰۵