با وجود مسلم دانستن اصل عدم نقل در دیدگاه بسیاری از علما، از نظر ما اصلی به نام اصل عدم نقل نداریم. وجوهی که برای اثبات عدم نقل بیان شده است، مطلب را اثبات نمیکند. هیچ سیره عقلائیه بر این که اگر شخص احتمال معتنا بهی داد که معنای جدیدی برای لفظ وضع شده است و معنای سابق مهجور شده است، باز هم بنا را بر معنای سابق قرار دهد، وجود ندارد. از طرفی استصحاب شرعی نیز در این زمینه صحیح نیست. زیرا این استصحابات مثبت است. استصحاب تعلیقیه موضوعیه را نیز ما حجت نمیدانیم. بله استصحاب تعلیقی حکمیه " اگر این لغت در زمان سابق در آن معنای سابق استعمال می شد، حجت بود و الان کما کان" مثبت نیست لکن قبول آن متوقف بر قبول استصحاب در شبهات حکمیه است. و از طرفی استصحاب تعلیقی در این اموری که تعلیق آن یک قانون شرعی نیست، بلکه یک امر عرفی و زبانی و اصطیادی است، محل اشکال است و ادله استصحاب از این منصرف است. البته اگر قرائن و شواهدی موجب اطمینان یا قطع به عدم نقل شد، آن حجت است، لکن با حفظ شک، اصلی به نام اصل عدم نقل نداریم.
جلسه 13 و 14مهرماه 1405