اشکالی به تعبیری رایج در مسأله صحیح و اعم

یکی از تعابیری که در بحث صحیح و فاسد رایج است، عبارت « آیا اسماء عبادات وضع یا استعمال برای خصوص صحیح است یا اعم از صحیح و فاسد» است. این تعبیر، تعبیر درستی نیست. در اینصورت ممکن است کسی بگوید اگر اعمی هم بشویم، ثمره ای نیست؛ زیرا وقتی اینگونه تعبیر به کار می‌بریم، یعنی این استعمال فعلی ممکن است فاسد باشد . اگر فاسد شد چه دلیلی بر اطلاق گیری هست.
لذا باید طور دیگری مسأله را مطرح کرد. باید گفت:
«آیا الفاظ برای معنایی وضع شده است که تمام اجزاء و شرایط در آن هست یا بر غیر این هم صادق است؟ » در این صورت اگر اعمی شدیم میگوییم: امر شارع به این نمازی که با تعدد دال و مدلول، اجزا و شرایط آن معلوم شد، آیا این جزء خاص مشکوک هم داخل آن و جزء آن هست یا خیر؟
برگرفته از درس خارج اصول 19 آبان ماه 1405