آراء و مبانی اصولی استاد شهیدی

دوستان لطف کنند آراء و نظرات اصولی استاد که مهم و تأثیرگذار در فقه است را در این بخش درج نمایند. تا ان شاء الله مجموعه مفیدی برای همه طلاب مخصوصا کسانی که در کلاس استاد جدید الورود هستند گردآوری شود.
در این بخش نظریات استاد را نقد نفرمائید،برای این کار موضوع جداگانه ای را ایجاد نمایید.
حتی المقدور به مهمترین دلیل ایشان به طور موجز اشاره نمایید.

استاد استصحاب در شبهات حکمیه وجودیه و استصحاب عدم ازلی را قبول ندارند.

بنابر نظر استاد در حکومت اصل سببی بر مسببی تسبب شرعی لازم نیست بلکه ملاک علاج عرفی است یعنی اصل دریک طرف مورد شک درطرف دیگر را علاج کند.

به نظر استاد در دو حادث زمانی که شک در تقدم و تاخر آنها داریم استصحاب در معلوم التاریخ جاری نمیشود و در نتیجه استصحاب در مجهول التاریخ بلامعارض جاری می گردد.
اگر هر دو مجهول التاریخ بودند دو استصحاب با هم تعارض می کنند.

استاد استصحاب فرد مردد را جاری میدانند ومیفرمایند که هرچند عنوان اجمالی موضوع اثر نیست اما برای جریان استصحاب کافی است.

به نظر استاد اگر درخطاب شارع امر درکنار امور مستحبه ذکر شود ظهورش دروجوب از بین نمیرود مگر آنکه امور مستحبه به حدی باشد که برای خطاب سیاقی درست شود مبنی براینکه مولی درمقام بیان آداب ومستحبات است که دراینصورت به قرینه سیاق ،ظهور امر دروجوب از بین میرود.

به نظر استاد عمل مشهور نه جابر ضعف سند است نه جابر دلالت حدیث و همچنین اعراض مشهور موجب ضعف سند و دلالت نمی شود. این مطلب با مراجعه به کلمات مشهور روشن می شود.

استاد خبر ثقه را از باب تعبد به اخبار حجت میدانند.و وثوق به مضمون حدیث را شرط نمی دانند حتی اگر ظن بر خلاف محتوای خبر ثقه داشته باشیم باز هم خبر حجت می باشد.

استاد استصحاب در شبهات حکمیه وجودیه و استصحاب عدم ازلی را قبول ندارند.

استصحاب درشبهات حکمیه را به دلیل تعارض استصحاب عدم جعل زائد با استصحاب بقاء مجعول واستصحاب عدم ازلی رابه خاطر عرفی نبودن قبول نمیکنند.

استاد شهیدی استصحاب در شبهات حکمیه جزئیه را قبول دارند، لذا میفرمایند استصحاب حکمی جزئی محکوم استصحاب موضوعی می شود لکونه اصلا مسببیا