آیا شایسته است به بهانهی بیماریهای واگیردار ، مساجد و مشاهد مقدسه را ترک کنیم؟در روایت آمده است:
علِيُّ بْنُ جَعْفَرٍ فِي كِتَابِهِ عَنْ أَخِيهِ مُوسَى علیه السلام قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الْوَبَاءِ يَقَعُ فِي الْأَرْضِ هَلْ يَصْلُحُ لِلرَّجُلِ أَنْ يَهْرُبَ مِنْهُ قَالَ يَهْرُبُ مِنْهُ مَا لَمْ يَقَعْ فِي مَسْجِدِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ فَإِذَا وَقَعَ فِي أَهْلِ مَسْجِدِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ فَلَا يَصْلُحُ لَهُ الْهَرَبُ مِنْهُ.
علی بن جعفر گوید از امام کاظم علیه السلام دربارهی بیماری «وبا» که در سرزمینی واقع شود پرسیدم، آیا شایسته است که شخص از آن سرزمین بگریزد؟
امام (ع) فرمود: بگریزد مادامی که در مسجدی واقع نشده که در آن نماز میخواند. پس اگر بر اهل مسجدی که در آن نماز میخواند واقع شود، شایسته نیست که از آن بگریزد.
همچنین در روایت دیگری آمده است :
روِيَ أَنَّهُ إِذَا وَقَعَ الطَّاعُونُ فِي أَهْلِ مَسْجِدٍ فَلَيْسَ لَهُمْ أَنْ يَفِرُّوا مِنْهُ إِلَى غَيْرِهِ.
شیخ صدوق -رحمه الله- در معانی الاخبار گوید:
روایت شده چنانچه طاعون بر اهل مسجدی واقع شود، برای ایشان جایز نیست که از آن مسجد به سوی جای دیگری فرار کنند.
حال آیا می توان از این روایات برای عدم جواز تعطیلی حرم مطهر ائمه علیهم السلام و مساجد استفاده کرد؟نظرات خود را بیان کنید.
وجود قید «الی غیره» نشان از این دارد که حیث ورود به مسجدی دیگر در نهی دخالت دارد. لذا تعطیل کردن و نرفتن به مسجد دیگر، مصداق این روایت به نظر نمیرسد.
چه بسا حکمت چنین دستوری، پیشگیری از شیوع بیماری و انتقال آن به دیگر مساجد باشد.
سلام علیکم.
همانطور که سید حائری عزیز فرمودند، به نظر می رسد نهی از تعطیلی مساجد به هیج وجه از این روایت استفاده نمی شود؛ چرا که در راویت اول آمده است اگر در اهل مسجد وبا آمد دیگر فرار نکنند از آن، این یک امر طبیعی است یعنی اگر می دانید که اهل یک مسجدی همه وبا گرفته اند چه دلیل دارد که مسجد تعطیل شود؟؟؟ همه وبا دارند و هیچ خطری هم ندارد. در حالی که در مورد کرونا، اهل یک مسجد همه وبا نگرفته اند بلکه یک نفر شاید گرفته باشد که اگر مساجد برپا شود احتمال قوی دارد به دیگران نیز سرایت داده شود که با ادله لاضرر از رفتن او به مسجد نهی می شود و جه بسا از همین قاعده ی لاضرر بتوان جواز بستن مساجد را نیز استفاده کرد. موید این مطلب روایاتی است که می گوید اگر کسی سیر خورد به مسجد نرود، چرا که باعث اذیت دیگران می شود، حال ببیننید در مورد کرونا که بیماری به این خطرناکی است به طریق اولی نباید به مسجد رفت از ترس اینکه شاید دیگران مبتلا شوند که به مراتب اذیتی بالاتر از بوی بد سیر دارد!!
در روایت دوم نیز همچنین می گوید اگر وبا در اهل مسجدی افتاد برای آن ها نیست که به غیر آن مسجد فرار کنند زیرا دلیلی ندارد که بخواهند فرار کنند به مسجد دیگری
سلام علیکم.
همانطور که سید حائری عزیز فرمودند، به نظر می رسد نهی از تعطیلی مساجد به هیج وجه از این روایت استفاده نمی شود؛ چرا که در راویت اول آمده است اگر در اهل مسجد وبا آمد دیگر فرار نکنند از آن، این یک امر طبیعی است یعنی اگر می دانید که اهل یک مسجدی همه وبا گرفته اند چه دلیل دارد که مسجد تعطیل شود؟؟؟ همه وبا دارند و هیچ خطری هم ندارد. در حالی که در مورد کرونا، اهل یک مسجد همه وبا نگرفته اند بلکه یک نفر شاید گرفته باشد که اگر مساجد برپا شود احتمال قوی دارد به دیگران نیز سرایت داده شود که با ادله لاضرر از رفتن او به مسجد نهی می شود و جه بسا از همین قاعده ی لاضرر بتوان جواز بستن مساجد را نیز استفاده کرد. موید این مطلب روایاتی است که می گوید اگر کسی سیر خورد به مسجد نرود، چرا که باعث اذیت دیگران می شود، حال ببیننید در مورد کرونا که بیماری به این خطرناکی است به طریق اولی نباید به مسجد رفت از ترس اینکه شاید دیگران مبتلا شوند که به مراتب اذیتی بالاتر از بوی بد سیر دارد!!
در روایت دوم نیز همچنین می گوید اگر وبا در اهل مسجدی افتاد برای آن ها نیست که به غیر آن مسجد فرار کنند زیرا دلیلی ندارد که بخواهند فرار کنند به مسجد دیگری
بحث نرفتن به مسجد یک بحث است و بحث تعطیلی مسجد بحث دیگری است اینها باید جداگانه مورد توجه واقع شود. بحث در اینجا در مورد تعطیلی مسجد است نه نرفتن شخص بیمار به مسجد
وجود قید «الی غیره» نشان از این دارد که حیث ورود به مسجدی دیگر در نهی دخالت دارد. لذا تعطیل کردن و نرفتن به مسجد دیگر، مصداق این روایت به نظر نمیرسد.
چه بسا حکمت چنین دستوری، پیشگیری از شیوع بیماری و انتقال آن به دیگر مساجد باشد.
شما ضمیر در «غیره» را به مسجد برگردانده اید ولی احتمال دارد به غیر از آن مکان بخورد حال چه مسجد دیگر چه جای دیگری
وجود قید «الی غیره» نشان از این دارد که حیث ورود به مسجدی دیگر در نهی دخالت دارد. لذا تعطیل کردن و نرفتن به مسجد دیگر، مصداق این روایت به نظر نمیرسد.
چه بسا حکمت چنین دستوری، پیشگیری از شیوع بیماری و انتقال آن به دیگر مساجد باشد.
شما ضمیر در «غیره» را به مسجد برگردانده اید ولی احتمال دارد به غیر از آن مکان بخورد حال چه مسجد دیگر چه جای دیگری
با سلام و عرض ارادت
- متوجه نشدم چگونه می خواهید از این روایات عدم جواز تعطیلی مساجد را استفاده کنید؟ :dodgy:
امروز در درس حضرت استاد شهیدی در بحث شرطیت مکان نماز گذار به شرط خامس رسیدیم که مرحوم سید می فرمایند نباید جایی باشد که نماز خواندن در آن حرام است. حال سوال این است که اگر رفتن کسی به مسجد از باب نهی در لاضرر (برفرض نهی دانستن آن) حرام باشد، آیا نماز خواندن او نیز اشکال دارد؟ زیرا در جایی که یحرم علیه الصلاۀ دارد نماز می خواند؟؟ اشکال نشود که مسئله مربوط به مکان غصبی است چرا که قطعا مسئله در مورد مکان غصبی نیست بلکه هر مکانی است که رفتن به آنجا یا نماز خواندن در آنجا حرام باشد از جمله اینکه سید مثال می زند به كما إذا كتب عليه القرآن و كذا على قبر المعصوم ع أو غيره ممن يكون الوقوف عليه هتكا لحرمته.
این سوال جدید است و ارتباطی به بحث قبلی دوستان ندارد.
برای فهم این حدیث ، فهم شرایط صدور و تاریخ و اطلاع بر احادیث اهل سنت از قول پیامبر مورد احتیاج است
خلاصه مجموع این روایات و ظهور قرائن شان، این است که از منطقه ای بخاطر بیماری واگیردار ،به دیگر مناطق هجوم نبرید
وجود قید «الی غیره» نشان از این دارد که حیث ورود به مسجدی دیگر در نهی دخالت دارد. لذا تعطیل کردن و نرفتن به مسجد دیگر، مصداق این روایت به نظر نمیرسد.
چه بسا حکمت چنین دستوری، پیشگیری از شیوع بیماری و انتقال آن به دیگر مساجد باشد.
شما ضمیر در «غیره» را به مسجد برگردانده اید ولی احتمال دارد به غیر از آن مکان بخورد حال چه مسجد دیگر چه جای دیگری
با سلام و عرض ارادت
- متوجه نشدم چگونه می خواهید از این روایات عدم جواز تعطیلی مساجد را استفاده کنید؟ :dodgy:
برای بنده هم سؤال است که ایا می شود استفاده کرد یا نه. تذکرم به این خاطر بود که حیث بحث گم نشود
امروز در درس حضرت استاد شهیدی در بحث شرطیت مکان نماز گذار به شرط خامس رسیدیم که مرحوم سید می فرمایند نباید جایی باشد که نماز خواندن در آن حرام است. حال سوال این است که اگر رفتن کسی به مسجد از باب نهی در لاضرر (برفرض نهی دانستن آن) حرام باشد، آیا نماز خواندن او نیز اشکال دارد؟ زیرا در جایی که یحرم علیه الصلاۀ دارد نماز می خواند؟؟ اشکال نشود که مسئله مربوط به مکان غصبی است چرا که قطعا مسئله در مورد مکان غصبی نیست بلکه هر مکانی است که رفتن به آنجا یا نماز خواندن در آنجا حرام باشد از جمله اینکه سید مثال می زند به كما إذا كتب عليه القرآن و كذا على قبر المعصوم ع أو غيره ممن يكون الوقوف عليه هتكا لحرمته.
این سوال جدید است و ارتباطی به بحث قبلی دوستان ندارد.
به نظر بحث در صلات بر قبر معصوم علیه السلام و جایی که قران در آن کتابت شده است ارشاد به مانعیت در نماز است ولی بحث نماز در مسجد به خاطر لاضرر از باب اجتماع امر و نهی است که هر دو مولوی اند.
من به نظرم میرسه این روایت دقیقا موافق توصیههای پزشکی الان است
از حضرت میپرسه اگه وبا در سرزمینی اومد، شایسته است که فرار کنم ؟
حضرت میفرمایند میتونی بری مگر اینکه اهالی مسجدی که توش نماز میخونی هم مبتلا شده باشن که دراین صورت دیگه جایی نرو (چون بقیه رو هم مبتلا میکنی. حتی اگر یک نفر از اهل اون مسجد هنوز مبتلا نشده باز لیس له ان یفر منه الی غیره چرا که به احتمال زیاد حامل ویروس است)
و اینکه مسجده الذی یصلی فیه قید شده به این خاطر است که مسجد محل اجتماع سه وعده در روز بوده و احتمال شیوع بالا بوده.
امروز در درس حضرت استاد شهیدی در بحث شرطیت مکان نماز گذار به شرط خامس رسیدیم که مرحوم سید می فرمایند نباید جایی باشد که نماز خواندن در آن حرام است. حال سوال این است که اگر رفتن کسی به مسجد از باب نهی در لاضرر (برفرض نهی دانستن آن) حرام باشد، آیا نماز خواندن او نیز اشکال دارد؟ زیرا در جایی که یحرم علیه الصلاۀ دارد نماز می خواند؟؟ اشکال نشود که مسئله مربوط به مکان غصبی است چرا که قطعا مسئله در مورد مکان غصبی نیست بلکه هر مکانی است که رفتن به آنجا یا نماز خواندن در آنجا حرام باشد از جمله اینکه سید مثال می زند به كما إذا كتب عليه القرآن و كذا على قبر المعصوم ع أو غيره ممن يكون الوقوف عليه هتكا لحرمته.
این سوال جدید است و ارتباطی به بحث قبلی دوستان ندارد.
به نظر بحث در صلات بر قبر معصوم علیه السلام و جایی که قران در آن کتابت شده است ارشاد به مانعیت در نماز است ولی بحث نماز در مسجد به خاطر لاضرر از باب اجتماع امر و نهی است که هر دو مولوی اند.
با تشکر
به نظر می رسد هیچ تفاوتی بین آن ها نیست. شارحین کلام سید نیز در هردو بحث مسئله ی اجتماع امر و نهی را مطرح کرده اند.
آیا شایسته است به بهانهی بیماریهای واگیردار ، مساجد و مشاهد مقدسه را ترک کنیم؟در روایت آمده است:
علِيُّ بْنُ جَعْفَرٍ فِي كِتَابِهِ عَنْ أَخِيهِ مُوسَى علیه السلام قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الْوَبَاءِ يَقَعُ فِي الْأَرْضِ هَلْ يَصْلُحُ لِلرَّجُلِ أَنْ يَهْرُبَ مِنْهُ قَالَ يَهْرُبُ مِنْهُ مَا لَمْ يَقَعْ فِي مَسْجِدِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ فَإِذَا وَقَعَ فِي أَهْلِ مَسْجِدِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ فَلَا يَصْلُحُ لَهُ الْهَرَبُ مِنْهُ.
علی بن جعفر گوید از امام کاظم علیه السلام دربارهی بیماری «وبا» که در سرزمینی واقع شود پرسیدم، آیا شایسته است که شخص از آن سرزمین بگریزد؟
امام (ع) فرمود: بگریزد مادامی که در مسجدی واقع نشده که در آن نماز میخواند. پس اگر بر اهل مسجدی که در آن نماز میخواند واقع شود، شایسته نیست که از آن بگریزد.
همچنین در روایت دیگری آمده است :
روِيَ أَنَّهُ إِذَا وَقَعَ الطَّاعُونُ فِي أَهْلِ مَسْجِدٍ فَلَيْسَ لَهُمْ أَنْ يَفِرُّوا مِنْهُ إِلَى غَيْرِهِ.
شیخ صدوق -رحمه الله- در معانی الاخبار گوید:
روایت شده چنانچه طاعون بر اهل مسجدی واقع شود، برای ایشان جایز نیست که از آن مسجد به سوی
به نظر شما مسجد چه خصوصیتی دارد که حضرت مسجد را می فرمایند و مثلا نمی گویند اگر وبا در محله شما آمده از آنجا فرار نکن؟اگر طبق نظر دوستمان بگویید چون محل اجتماع بوده می گوییم محل اجتماع که مخصوص مسجد نیست بلکه بازارو …هم هست مخصوصا حمام که احتمال واگیردار بودن در آنجا بیشتر است
آیا شایسته است به بهانهی بیماریهای واگیردار ، مساجد و مشاهد مقدسه را ترک کنیم؟در روایت آمده است:
علِيُّ بْنُ جَعْفَرٍ فِي كِتَابِهِ عَنْ أَخِيهِ مُوسَى علیه السلام قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الْوَبَاءِ يَقَعُ فِي الْأَرْضِ هَلْ يَصْلُحُ لِلرَّجُلِ أَنْ يَهْرُبَ مِنْهُ قَالَ يَهْرُبُ مِنْهُ مَا لَمْ يَقَعْ فِي مَسْجِدِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ فَإِذَا وَقَعَ فِي أَهْلِ مَسْجِدِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ فَلَا يَصْلُحُ لَهُ الْهَرَبُ مِنْهُ.
علی بن جعفر گوید از امام کاظم علیه السلام دربارهی بیماری «وبا» که در سرزمینی واقع شود پرسیدم، آیا شایسته است که شخص از آن سرزمین بگریزد؟
امام (ع) فرمود: بگریزد مادامی که در مسجدی واقع نشده که در آن نماز میخواند. پس اگر بر اهل مسجدی که در آن نماز میخواند واقع شود، شایسته نیست که از آن بگریزد.
همچنین در روایت دیگری آمده است :
روِيَ أَنَّهُ إِذَا وَقَعَ الطَّاعُونُ فِي أَهْلِ مَسْجِدٍ فَلَيْسَ لَهُمْ أَنْ يَفِرُّوا مِنْهُ إِلَى غَيْرِهِ.
شیخ صدوق -رحمه الله- در معانی الاخبار گوید:
روایت شده چنانچه طاعون بر اهل مسجدی واقع شود، برای ایشان جایز نیست که از آن مسجد به سوی جای دیگری فرار کنند.
حال آیا می توان از این روایات برای عدم جواز تعطیلی حرم مطهر ائمه علیهم السلام و مساجد استفاده کرد؟نظرات خود را بیان کنید.
شاید برخی مدعی شوند که مطابق این روایات امن سازی اجباری جامعه با اجباری کردن تزریق واکسن هم جایز نیست همانطور که رفتن به مساجد امن تر جایز نیست.
حضرت استاد این برداشت از روایات را قبول ندارند و آن را به گونه ای دیگر معنا می کنند. از نظر ایشان تعبیر وقوع در مسجدی که در آن نماز می خواند در این روایات در حقیقت بیانی برای میزان شیوع بیماری است که اگر بیماری به حدی شایع شده باشد که اهل مسجد محل هم به آن مبتلا شده باشند اهالی محل حق ندارند از آن خارج شوند نکته آن هم همین مساله عقلایی است که با خروج از آن منطقه موجب شیوع بیشتر بیماری می شوند. لذا اصلا مساله ربطی به منع از ایمن سازی ندارد!
ارتباط این روایت با بحث جواز تعطیلی حرم های مطهر را نفهمیدم . شخصی از امام میپرسه که اگر سرزمینی دچار وبا بشه از انجا فرار کنم امام میفرماید که بله مگر اینکه توی مسجدش وبا بیاد که در این صورت دیگر از ان سرزمین به جایی فرار نکنه خب این چه ربطی به بحث تعطیلی حرم های مطهر داشت یعنی میخواد بگه که توی حرم که کرونا امده و دیگر از انجا به جایی نرود ؟ بعد این روایت نهایتا مبین وظیفه شخص نسبت به جایی است که کرونا وجود دارد چه ربطی به تعطیلی که یک مساله حکومتی است یا حداقل اینکه مساله مربوط به وظیفه متولی حرم است ؟
:idea:
من که اصلا ارتباط این روایات به بحث گریز از مساجد به خاطر کرونا نفهمیدم