در اینکه آیا در تکبیره الاحرام تخییر بین اقل و اکثر وجود دارد یا خیر، یک بحث ثبوتی وجود دارد که آیا تخییر بین اقل و اکثر ممکن است یا خیر؟
محل بحث در جایی است که اقل لابشرط است و اقل و اکثر تدریجی است نه دفعی.
سید خویی رضوانالله تعالی علیه معتقد به استحاله تخییر است، چون به انجام اقل امر امتثال و ساقط است و امری باقی نمی ماند.
به نظر میرسد حق امکان تخییر است:
بهترین بیان، بیان محقق همدانی رضوانالله تعالی علیه است،: اینکه سید خویی رضوانالله تعالی علیه فرمود به انجام اقل امتثال محقق است و امر ساقط است کلام ناتمامی است! ملاک تحقق امتثال عرف است، اگر به اقل اکتفاء شود و اکثر انجام نشود به اقل امتثال محقق است ولی اگر اکتفاء نشود و اکثر آورده شود عرف امتثال را به اکثر می داند.
منبه بر این مطلب: اگر مولا بگوید هر مطلوب من را انجام بدهید به تو یک درهم می دهم! و عبد در تخییر بین اقل و اکثر اکثر را بیاورد، عرف نمی گوید دو مطلوب را آورده است بلکه اتیان یک مطلوب می داند، پس اینگونه نیست که اقل واجب و اکثر مستحب.