مراد از اینکه ابتدای وقت و هنگام زوال، مختص به نماز ظهر و آخر وقت هم مختص به نماز عصر میباشد، این است که نمیتوان مصاحب و شریک آن نماز را در آن وقت اقامه کرد ولی توهم نشود که این وقت، مختص اتیان نماز ظهر یا عصر است و هیچ نماز دیگری نمیتوان در آن اقامه کرد بلکه میتوان نماز دیگری غیر از مصاحب و شریک آن نماز را در آن وقت اقامه کرد، به عنوان مثال اگر کسی نماز صبحش قضا شده باشد میتواند بلافاصله پس از اذان ظهر یا در انتهای وقت نماز صبح قضای خود را اقامه کند و این نماز او هم صحیح است. خلاصه اینکه وقتی میگویند اول وقت به نماز ظهر اختصاص دارد یا اینکه انتهای وقت به نماز عصر اختصاص دارد، فقط نسبت به مصاحب و شریک خود میباشد. همین معنا در مورد وقت مختص مغرب و عشاء هم وجود دارد.