استاد گنجی:
غالب عبادات مانند روزه و زکات و خمس و …هیچ دلیلی بر تعبدی بودن و اینکه باید برای رضای خدا و نیت امر به جا آورده شوند، ندارند. تنها دلیلی که بر تعبدی و قربی بودن این عبادات وجود دارد، ارتکاز متشرعه و تسالم است.
به چه جهت این ارتکاز را در امر به معروف نمی پذیرند؟؟
اگر دلیلی بر تعبدی بودن خمس و زکات نیست، چرا آن را مانند مالیات دولتی توصلی ندانیم؟ به نظر می رسد ارتکاز قطعی در تمامی این موارد نیازمند اثبات است