عدم دلالت آیه ۴ سوره مائده(فکلوا مما امسکن) بر طهارت کلب صید
دلیل:
قدم اول:
درمورد من در ممّا امسکن دو احتمال وجود دارد:
احتمال اول: من زائده باشد معنای آیه اینطور می شود:بخوریدآن حیوانی را که سگ های شکاری آن حیوان راصید کرده اند. طبق این احتمال آیه دلالت بر طهارت کلب صید می کندچون آیه می فرماید خوردن آن شکار جایزه ولازمه ی این جواز اکل طهارت شکار وطهارت موضع عض است.
احتمال دوم: من تبعیض باشد. معنای آیه اینطور می شود: برای شما جایز است بخورید قسمتی (بعضی) از شکار را. اگر من تبعیض باشد آیه مجمل می شود چون بعضی که جواز اکل دارند را مشخص نکرده لذا باید مراجعه کنیم به ادله دیگر که بعض را برای ما تفسیر کند؛ ادله دیگر قسمتهایی از شکار را استثناء کرده اند که اکل آنها جایز نیست،فاضل جواد ۱۴ موضع را شکار را نام برده که یکی از آنها موضع عض بدون غَسل است. طبق این احتمال آیه دلالت برطهارت کلب صید نمی کندچون ما از طهارت موضع عض به طهارت کلب صید می رسیم واگر من تبعض باشد آیه دلالت بر طهارت موضع عض نمی کند ودر نتیجه به طهارت کلب صید هم نمی رسیم.
قدم دوم:
اگر بخواهیم فتوی بدهیم که آیه دلالت بر طهارت کلب صید دارد باید احراز بکنیم که من زائده است. وزائده بودن من احراز نمی شود بلکه عدم زیادت و تبعیض بود من احراز می شود،چون من زائده سه شرط دارد :
۱)من زائده باید در کلام منفی باشد ویا قبلش استفهام باشدکه اینجا نیست.
۲) مدخولش باید نکره باشد که اینجا مدخولش ما است که ما موصول اسمی مشترک وجزءمعارف است.
۳) مدخولش باید مفعول باشد که البته این شرط را دارد؛ پس زائده بودن من احراز نمی شود.
نتیجه:
این آیه مبارکه دلالت بر طهارت و نجاست کلب صیدنمی کند ولذا مسأله (طهارت یا نجاست کلب صید) فاقد آیات الاحکام است