مرحوم آیة الله تبریزی قائل بودند که اگر نام راویی در سندِ تعدادِ قابل توجهی روایت واقع شود و از طرف ائمه رجال قدحی درباره ی او نرسیده باشد، می توان به آن راوی اعتماد کرد.
دو سؤال پیرامون این نظریه:
-
آیا این مبنی قابل پذیرش است؟
-
غیر از ایشان چه کسانی این مبنی را قبول دارند؟