استاد سید جواد شبیری فرمودند :برفرض که روایات فقیه را با توجه به مقدمهی آن تصحیح کنیم، مرسلات آن قابل تصحیح نیست.در بعضی موارد مرحوم صدوق در مقام بیان ذکر سند نیست. مثلا در مواردی که در مقام بیان فضائل عبادات و مستحبات می باشد که ممکن است با توجه به تسامح در ادلهی سنن روایت را آورده باشد. در چنین مواردی نمی توان گفت شیخ صدوق به جهت حس روایت را آورده است.اما در مورد روایاتی که بیانگر احکام الزامی هستند باید ببینیم به چه علت شیخ صدوق در میان روایاتی که سندشان ذکر شده، روایت مرسلی آورده است. معمولا یک روایت مرسل را در میان روایاتی که سندشان را ذکر کرده است، می آورد. وقتی روایات فقیه را مقایسه می کنیم در بعضی موارد روشن می شود که روایات را از کافی یا محاسن برقی گرفته است.
با دقت در مواردی که مرحوم صدوق روایتی را مرسل آورده است و مقایسه ای که با منابع آن انجام شد، به این نتیجه رسیدیم که در صد بالایی از مواردی که مرحوم صدوق نام راوی را نیاورده است، یا سند در منبع مرسل بوده ( مثلا بعض اصحابنا بوده) یا راوی مجهول بوده یا ضعیف بوده است.(جلسه ی 24)
برخی از این روایات مرسل در الفقیه در کافی و تهذیب نیامده اند اما خود شیخ صدوق در کتب روایی دیگرش به صورت مسند آن ها را نقل می کند. و تا جایی که بنده دیده ام سند بسیاری از این روایت های مسند، معتبر نیست.