در روایات به ردّ شهادت شطرنج باز و نرد باز تصریح شده است و مستفاد از آنها این است که اصل بازی با آلات قمار حتی اگر قمار هم نباشد موجب ردّ شهادت است و ممکن است از این روایات استفاده شود که اصل بازی با آلات قمار حرام است و اگر بر حرمت دلالت نکند، دست کم موجب ردّ شهادت است. این روایات در مقام ردّ نظر برخی از اهل سنت است که شهادت شطرنج باز و نرد باز را مطلقا یا به شرط عدم قمار، مقبول دانسته اند.
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ مُوسَى بْنِ أُكَيْلٍ النُّمَيْرِيِّ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ سَيَابَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ لَا تُقْبَلُ شَهَادَةُ صَاحِبِ النَّرْدِ وَ الْأَرْبَعَةَ عَشَرَ وَ صَاحِبِ الشَّاهَيْنِ يَقُولُ لَا وَ اللَّهِ وَ بَلَى وَ اللَّهِ مَاتَ وَ اللَّهِ شَاهٌ وَ قُتِلَ وَ اللَّهِ شَاهٌ وَ مَا مَاتَ وَ مَا قُتِلَ. (الکافی، جلد ۷، صفحه ۳۹۶)
رَوَى الْعَلَاءُ بْنُ سَيَابَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ لَا تُقْبَلُ شَهَادَةُ صَاحِبِ النَّرْدِ وَ الْأَرْبَعَةَ عَشَرَ وَ صَاحِبِ الشَّاهَيْنِ يَقُولُ لَا وَ اللَّهِ وَ بَلَى وَ اللَّهِ مَاتَ وَ اللَّهِ شَاهُهُ وَ قُتِلَ وَ اللَّهِ شَاهُهُ وَ اللَّهُ تَعَالَى ذِكْرُهُ شَاهُهُ مَا مَاتَ وَ لَا قُتِل (من لایحضره الفقیه، جلد ۳، صفحه ۴۳)
البته امام علیه السلام میداند که منظور از «شاهش مرد و شاهش کشته شد»، این است که آن مهره از بازی خارج شده است پس منظور امام از تعبیر «ما مات و ما قُتل» این است که این امور در شأن انسان بالغ و عاقل نیست و کسی که به این امور مشغول میشود شهادتش مردود است.
از روایات متعددی استفاده میشود که بازی با شطرنج و نرد حرام است و اطلاق این روایات اقتضاء میکند که حتی اگر بازی با شطرنج حرام هم نباشد با این حال شهادت شطرنج باز مردود است.