سیره مانع از ظهور در وجوب

حضرت استاد در جلسه 87 در تاریخ 97/1/19 فرمودند روایت حقوق مسلمین بر یکدیگر با توجه به دو فرازش بر وجوب دلالت دارد.

فراز اول «لِلْمُسْلِمِ عَلَى أَخِيهِ ثَلَاثُونَ حَقّاً لَا بَرَاءَةَ لَهُ مِنْهَا إِلَّا بِالْأَدَاءِ أَوِ الْعَفْو»

و فراز دوم «إِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَدَعُ مِنْ حُقُوقِ أَخِيهِ شَيْئاً فَيُطَالِبُهُ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُقْضَى لَهُ وَ عَلَيْهِ»

ولی با توجه به اینکه سیره بر عدم التزام به این حقوق وجود دارد، از این ظهور رفع ید می شود.
مرحوم امام در همین زمینه می فرماید: «هو (النصر) بهذا المعنى العامّ لا يمكن الالتزام بحرمة تركه، كما لا يمكن الالتزام بوجوب الإعانة و النصر الشاملين لأنحائهما نفسا و مالا و يدا و في جميع الموارد، فإنّ عدم وجوبهما بهذا المعنى الوسيع من الواضحات، و بناء المسلمين من الصدر الأوّل إلى الآن على إهمال النصر بهذا المعنى الوسيع، فلو كان واجبا لصار ضروريّا مع كثرة الابتلاء به»

پس سیره می تواند رادع ظهور شود.

این که سیره می تواند مانع ظهور شود روشن است ولی باید نبود آن را در میان متشرعه در زمان معصومین ثابت نمود و در غیر این صورت نمی‌توان از ظهور آن رفع کرد

سیره متشرعه را میتوان از متشرعه زمان فعلی احراز نمود.
چرا که سیره متشرعه مثل سیره عقلا نیست که با گذشت زمان بعضا تغییر میکند.

مرحوم شهید صدر در حلقه ثانیه پنج راه را برای تشخیص اتصال سیره تا معصوم بیان کرده اند.

ر.ک: تحقيق الحلقة الثانية، ص: 155