حمل لفظ در موارد مختلف بر معنای عرفی یا معنای خاص؟
اگر لفظی در یک معنایی در آیه قرآن یا روایت وارد شد و در جای دیگر نیز همان لفظ تکرار شد، بر همان معنا باید حمل شود یا بر معنایی که نزد عرف ظهور دارد؟
حق این است که بر معنای عرفی حمل میشود؛ چرا که در این گونه موارد، عرف قاضی است به این که بر معنای عرفی حمل شود.
مثال: «رقبه» در موارد مختلف
مثلا اگر مولایی گفت اعتق رقبه و مرادش از رقبه، رقبه مومنه بود، نمیتوان در خطاب اطعم رقبه هم بگوییم مرادش همان رقبه مومنه است. 
نقد روش تفسیر قرآن به قرآن (بر اساس مبنای مذکور)
از همین جا این نکته هم معلوم میشود که روش تفسیر آیه به آیه هم درست نیست؛ چرا که این روش از تفسیر بر همین مبنای مذکور استوار است که درست نیست.
مثال دیگر: معنای «سَحر» در روایات 
یا مثلا در بحث فقهی این بحث مطرح است که مراد از سحر در ادله چیست؟ یک روایت سحر را به ثلث اخیر لیل معنا میکند. در یک روایت دیگر کلمه سحر به کار میرود؛ آیا میتوان گفت کلمه سحر در جای دیگر همان معنای ثلث اخیر را دارد؟