آیت الله شبیری زنجانی(قدّسسرّه):
پدر آقای مجتهدی، آقای حاج میرزا مصطفی از نوادر بود. او با مرحوم آشیخ محمد رضا مسجد شاهی خیلی رفیق بود، رفیق عجیب و غریب! دیوان آشیخ محمد رضا چاپ شده خیلی از شعرها در آنجا در مدح همین حاج میرزا مصطفی است؛
من جمله وقتی محمد رضا برای حاج میرزا مصطفی نعلینی #هدیه میکند این شعر را هم به ملاحظه نعلین ضمیمه میکند و میفرستد:
ولو بعثتُ حقيراً مثلَ مُرْسِلِهِ
رجوتُ فى العفو عن إرساله كرمك
من الهدايا لك اخترتُ النِعال لكي
يَنوبَ عَنِّي في تقبيلها قدمك
او هم جواب میدهد که خلاصه نعلینی گیر من آمده که چقدر مهم است؛ و میگوید شما چیزی برای من فرستاده اید که آنقدر مرتفع است که من نشسته دستم به ثریا میرسد! از بس که این نعلین رفیع و مهم است.
و اگر بخواهم يك دهم حقش را ادا کنم باید به جای عمامه روی #سرم بگذارم:
فيالك في نعل إذا ما لَبِسْتُها
ولو أننى أدّيتُ مِعشار حقها
أخذتُ الثريا قاعداً غير قائم
لأحْلَلْتُها منّي محلّ العمائم
جرعهای از دریا، ج۱، ص۶۱۱