استاد شهیدی در کلاس راهنمای فقه 26/9/98 به بررسی اسناد کامل الزیارات پرداخته و دواشکال را بسیار مهم و اساسی دانستند که این دو اشکال در کلمات آیت الله شبیری مطرح شده و پاسخ داده اند
عبارت ابن قولویه درکامل الزیارات این است: «لم أخرج فيه حديثا روي عن غيرهم إذا كان فيما روينا عنهم من حديثهم ص- كفاية عن حديث غيرهم و قد علمنا أنا لا نحيط بجميع ما روي عنهم في هذا المعنى و لا في غيره لكن ما وقع لنا من جهة الثقات من أصحابنا رحمهم الله برحمته و لا أخرجت فيه حديثا روي عن الشذاذ من الرجال يؤثر ذلك عنهم عن المذكورين غير المعروفين بالرواية المشهورين بالحديث و العلم و سميته كتاب كامل الزيارات»
1- نویسنده کتاب به دنبال نوشتن کتاب جامع و کامل بوده و لذا گفته من تنها احاطه به روایات از طریق ثقات دارد (هر چند که روایات دیگر ار نیز ذکر کرده و می دانم ) پس در کامل الزیارات زیارات از طریق ثقات جمع شده اما نفی وجود روایت از غیر ثقه را نمی کند
2- مراد از من جهت الثقات من اصحابنا این است که کتابی در دست دارم که صاحب آن ثقه و بزرگ است اما ممکن است طریق من تا کتاب ضعیف باشد.
بنابر این نه تنها توثیق تمام مشایخ کامل الزیارات صحیح نیست بلکه حتی توثیق مشایخ بدون واسطه نیز مبتلا به این دو اشکال است
قرار است استاد در جلسه بعد به پاسخ بپردازند. دوستان نقد یا نظری اگر دارند اعلام کنند. ممنون
لا أخرجت فيه حديثا روي عن الشذاذ من الرجال يؤثر ذلك عنهم عن المذكورين غير المعروفين بالرواية المشهورين بالحديث و العلم و سميته كتاب كامل الزيارات»
ظاهر این عبارت «لا أخرجت فيه حديثا روي عن الشذاذ من الرجال» این است که تمامی احادیث را از ثقه نقل کرده البته با توجه به عبارت «لكن ما وقع لنا»شاید بتوان گفت مشایخ بلاواسطه مراد است چون گفته شد برای ما واقع شد و نگفت به ما رسید
به عبارت: « یؤثر ذلك عنهم عن المذكورين غير المعروفين بالرواية» توجه کنید
در این عبارت گفته شده که از شذاذی( که معلوم نیست مراد چیه)روایت نقل نمی کنم که غیر معروفین از آنها نقل کرده اند.
بنابر این اگر معروفی از شاذی روایت نقل کرده باشد، آن روایت را نیز ایشان نقل می کند
این مطلب را ظاهرا همه پذیرفته اند
آقای خسرو بیگی لا اخرجت فیه حدیثا روی عن الشذاذ من الرجال را به معنای لا اخرجت… عن الضعفاء من الرجال گرفته اند و حال آنکه شاذ در به معنای ضعیف نیست بلکه به نظر می رسد به معنای گمنام است یعنی ایشان می گوید من احادیث گمنامها را میاورده ام چون توان استقصائش را نداشتم الا در مواردی که مشهورین به علم و حدیث از گمنامی روایت کرده باشند .
البته فکر می کنم آیت الله سیستانی حفظه الله نیز در رساله لاضرر همین اشتباه را کرده اند.