در زمان ریاست اقای لاریجانی به اقای خامنه ای درباره پخش موسیقی از صداوسیما نکته ای گفتم(به علت طولانی بودن من=مسافر نکته راذکر نمیکنم)ایشان فرمودند هفته ای نیست مگر اینکه تذکر میدهم.اقای لاریجانی امده چند نوار موسیقی اورده میگوید شما گوش دهید هر کدام را بگوئید پخش نمیکنیم من هم گفته ام که کار من نیست.
سلام. واقعا اگر این نقل قول همانطور که می گوییدباشد یا نشانه جهل بسیار زیاد است!!! و یا نشانه …
در هر حال نشانه عمق فاجعه و نهایت مظلومیت رهبری.
ان شاالله که این نقل صحیح به ما نرسیده است ولی اگر صحیح باشد وای برما و وای برآنها. اما چرا وای برآنها واضح است. ولی وای بر ما که نتوانستیم چند نیروی انسانی تربیت کنیم تا نیروی بازوان ولی فقیه باشند و مطیع بی چون چرای ایشان. خدا از سر تقصیراتمان بگذرد
سلام . حرف درستی است ولی شاید مشکل از مقتضی نباشد بلکه از موانع باشد چون کسانی که امروزه به نظر ما مشکل دارند کسانی هستند که شاید در گذشته بهترینها بوده اند. یعنی خوب تربیت شده بودند و لی افتاد مشکلها. اگر اینگونه است نه فقط به فکر تربیت نیروهای خوب بلکه مهمتر از آن به فکر حفظ در ادامه راه باید بود.
با سلام. فارغ از شخصیت مورد مناقشه، به نظر می رسد بحث موسیقی در جامعۀ علمی و مدیران اجرایی با چالشهای متعددی رو به روست:
- چالش در مورد مفهوم غنایی که در شرع حرام است.
- چالش بر سر تطبیق آن مفهوم(به فرض مشخص بودن مثلاً تعریف غنای حرام به صوت مرجع مطرب) بر مصادیق مختلف
- چالش بر سر تطبیق عناوین حرام همراه با موسیقی (مثل باطل بودن کلامی که با صوت مرجع مطرب خوانده می شود)
- چالش در مسئولین اجرایی در نهادهای مختلف مانند صدا و سیما و وزارت فرهنگ و ارشاد بر سر دوراهی مقبولیت و مشروعیت (یعنی -همانطور که در نظرسنجی بالای این صفحه آمده است- مسئولین گمان می کنند که بدون موسیقی متداول، جذابیت کم می شود و مقبولیت کاهش می یابد)
- چالش بر سر حکمتها و علتهای حرمت موسیقی (این بحث ممکن است برای فقیهان مطرح نباشد، اما برای دست اندرکاران اجرایی و عموم مردم، خصوصاً جوانان مطرح است. می پرسند اگر مطلق موسیقی حرام است، سرود جمهوری اسلامی هم دارای موسیقی است).
و چالشهای دیگر.
به نظرم بهتر است دوستان روش بحثی را برای بررسی این موارد در مورد موسیقی مطرح نمایند وگرنه در شبهات مصداقیه اصولیها قائل به برائتند.
باسلام
تنها راه مبارزه با این مسائل ومسائلی از این قبیل مثل بدحجابی وغیره همان دیدگاه کلان حضرت امام (ره) در رابطه با انقلاب فرهنگی است .
باید زیر ساخت ها را عوض کرد. تا وقتی که فضای حاکم بر جامعه اعم از رسانه ها وهر ورودی دیگری که برای جامعه تصور می شود، فضایی باشد که ذائقه و میل آحاد جامعه را از خلقت اولی وتوحیدی خود منحرف میکند، بحث کردن در مورد هر راه حلی ، بدون پشتوانه ی اجرایی است .
لذا اولین قدم فرهنگ سازی یعنی ایجاد شناخت هایی جدید برای آحاد ملت است.
که البته خود بحثیست که سر دراز دارد…
برادر بعضی از موسیقیهای صداوسیما بنا بر اجماع تمام فقها درتمام امصار واعصار حرامه واگر اینا حرام نباشه پس چی حرامه؟:huh::huh::huh:
با عرض سلام خدمت همه ی طلاب گرامی
موسقی را در واقع می توان هم یکی از وسایل تبلیغاتی و هم موانع تبلیغاتی محسوب نمود . لطف کنید علاوه بر اینکه بر اجرا اشکال می گیرید اولا در تبیین شاخصه های موسقی حرام بیشتر صحبت نمایید و همچنین راه حل پیشنهاد کنید.
با توجه به اینکه بسیاری از مداحی هایی که طلاب در آن شرکت می کنند و گوش می دهند هم شامل حکم غنا و موسقی خواهد شد.
متشکرم
با سلام
با وجود اینکه شاید اصل بحثی که مسافر در اول کار مطرح نمود در رابط با شخصیت خاصی بود ولکن ما کاری فعلا به مشکلات این رجل سیاسی نداریم بلکه به بحث فقهی موسیقی می پردازیم
در رابطه ی مفهوم غنا ی حرام بهتر است مراجعه به تعریف مشهور شود وفقط بسنده به مصداق شناسی شود
سوال در بین دستگاه های موسیقی کدام دستگاه حرام وکدام مباح وکدام بسته به نوع استفاده از آن دارد؟
نظرات فقها در این باره چیست؟(اگر این حل شود بعد می توان جنبه ی روانی جامعه نسبت به موسیقی را مورد صحبت قرار داد
با سلام از مجموع نظراتی که ارائه شده است بدست می آید که با توجه به دغدغه دوستان محورهای بحث را می توان بدین گونه سامان داد:
1.بحث فقهی:
الف) احکام خود موسیقی:
موسیقی حرام چیست؟آیا مطلق صوت مرجع حرام است یا مطلق صوت مطرب و یا خصوص مرجع مطرب؟ضابطه اطراب و ترجیع چیست؟در موارد تردید نوعی مجرای چه قاعده ای ست؟ در موارد تردید شخصی چطور؟
از آنجا که تشخیص غنا بودن یا نبودن،متوقف بر استماع است آیا چنین استماعی(استماع برای شناخت موضوع) نیز حرام است؟
متعلق غنا ابزار موسیقی است یا صوت خواننده و یا هردو؟
آیا دستگاه های موسیقی سنتی همگی زمینه غنا بودن را دارا هستند یا اینکه برخی اساسا چنین قابلیتی ندارند؟
موسیقی پاپ چگونه است؟ و آیا به نحو سالبه کلیه مردود است یا خیر؟و…
ب)حکم پخش موسیقی:
اگردر جامعه اسلامی، غالب افراد جامعه حرامی را طالب باشند آیا وظیفه حاکم منع از آن است یا اینکه در این حال وظیفه ای متوجه حاکم نیست؟
آیا موسیقی از احکام حکومتی است یا فردی؟
ج)حکم امر به معروف و نهی ازمنکر:
آیا در شرایط فوق الذکر تذکر به مسئولین و نهی ازمنکر بر سایرین واجب هست یا خیر؟
2.بحث فرهنگی:
علت گرایش جامعه به موسیقی چیست؟
چگونه می توان مبدا میل را در افراد جامعه تغییر داد؟
آیا برای موسیقی می توان جایگزینی قرار داد که هم دارای مقبولیت همگانی باشد و هم حلیت شرعی؟
مسئولین صداوسیما معتقدند جدول برنامه های تلویزیون بایستی پر شود، حال اگر برنامه مفید و حلالی باشد اولویت با آن است و الا ناگزیر به جایگزین برنامه های غیر مفید و بعضا شبهه ناک یا حرام هستیم،آیا چنین نگاهی صحیح است؟
نیز معتقدن تنوع در مخاطب ، مقتضی تنوع در نوع برنامه ها است،لذا اگر قشر وسیعی از مخاطبین خواهان پخش موسیقی هستند نمی توان آنها را از این خواسته اشان محروم نمود ولو اینکه برخی از موسیقی ها حرام هم باشد، در این حال قشر متدین می توانند از برنامه های دیگر استفاده نمایند! آیا این تفکر صحیح است؟
اگر بنا باشد از پخش موسیقی جلوگیری شود به گونه ای که با نظر همه مراجع سازگار باشد شاید بیش از 90 درصد موسیقی های باید حذف گردد،آیا جامعه کنونی ظرفیت این امر را دارد؟آیا موجب روی آوردن به شبکه های ماهواره ای نمی شود؟
3.منظر سیاسی:
1.آیا چنین تضییقی منجر به تهدیدی علیه امنیت ملی نمی شود؟ و آیا چنین رفتاری بهترین بهانه را به دست دشمنان خارجی و اپوزوسیون داخلی نمی دهد تا با شعار حمایت از آزادی فضای عمومی جامعه را متشنج نمایند؟
به طور کلی اگر امر دایر مدار بین منع از حرامی در جامعه و تضعیف نظام اسلامی باشد کدام مقدم است؟
2.آیا رفتار مذکور از سوی لاریجانی نشان از عدم تمکین در براب فرامین رهبری است یا خیر؟
آیا علت سر باز زدن از امر رهبری دشواری حذف موسیقی است یا ضعف در ولایت مداری؟و…
خوب است که دوستان به تمام جوانب توجه دارند، اما به نظر بنده مشکل اصلی در همان نظرات اول گفته شده است، مشکلی که مخصوص این عرصه و موضوع خاص هم نیست.
نمی شود که حضرت آقا صحبتی با حوزوی ها داشته باشند و در آن از حوزه گله ی شدید نداشته باشند. خود ایشان فرموده اند که انقلاب فرزند حوزه است و بدون حوزه اسلامیتش را از دست می دهد. ایشان بار ها گفته که از کمبود نیرو و یا فقدان آن رنج می بریم. حتی بالا تر از این ما تقریباً در هیچ عرصه ای نمی بینیم که حوزه نظام خاصی از دیدگاه اسلام ارائه کرده باشد؛ نهایت امر این است که همان نظام غرب و لیبرال و سکولار و… را اسلامیزه کرده ایم و جلدش را عوض کرده ایم. شاید در ابتدای انقلاب(البته شاید) می شد پذیرفت که قانون اساسی کشورمان را بر اساس نظام بندی قانون فرانسه تنظیم کنیم، اما در ادامه باید بر سر این بحث می شد که آیا اگر خود ما از منابع اسلامی استخراج می کردیم به همین نظام می رسیدیم. مشکل این است که در دنیای امروز و با این سیل نیاز ها و شرایط جدید، هنوز به فکر این نیافتاده ایم که از منابع خودمان نظام اقتصادی اسلامی، نظام سیاسی اسلامی، نظام فرهنگی اسلامی،… استخراج کنیم و نشسته ایم سر جای خودمان و نظاره می کنیم که هرچه آمد داخل کشور یا برچسب برائت بزنیم یا احتیاط یا… .
بالا تر از آن هنوز در اصل حکومت شیعه مشکل داریم. مسئله ای که نیاز ضروری زنده ماندن و اجرای هر تفکری است، و هر فرقه ی کوچکی را هم در دنیا پیدا کنی اول این یکی را برای خودش ثابت می کند. تا جایی که خود آقا می فرمایند و ما نیز شاهدیم که در حوزه انقلاب زدایی می شود.