اما راجع به استمناء زن:
زن منی تکوینی و اسپرم ندارد لکن در روایات تعبیر امناء و انزال در مورد زن نیز بکار رفته که مراد از آن یا این است که زن به اوج شهوت جنسی رسیده و در نتیجه رطوبتی از وی خارج شود، و یا اینکه اگر در اوج شهوت جنسی نیز نیست به اندازه معتنابهی رطوبت با شهوت از وی خارج شود تا عرفا انزال و تعابیری چون “أهرقت الماء الاعظم”، “انزلت”، “امنت” که در روایات ما آمده است صدق کند، و الا صِرف خروجِ یک رطوبت خفیف نمی تواند عرفاً محقّق و مصداق این تعابیر باشد؛ بلکه باید رطوبت معتنابهی عن شهوة باشد تا صدق این تعابیر لازم آید. و اگر خانمی به این قسم باشد و -با عرض معذرت- یک عضو مردانه مصنوعی را تهیه کرده و خودش را با آن مأنوس کرده باشد -کما اینکه در اروپا به وفور از این گونه وسائل یافت می شود-، قطعاً در بین عرف مصداق “تحفظ فرجها” نیست.
و اتفاقا مفهوم روایت عبید بن زرار بر همین امر دال است: ”عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنِ الْحَكَمِ بْنِ مِسْكِينٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ زُرَارَةَ قال: کان لَنَا جَارٌ شَيْخٌ لَهُ جَارِيَةٌ فَارِهَةٌ قَدْ أَعْطَى بِهَا ثَلَاثِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ وَ كَانَ لَا يَبْلُغُ مِنْهَا مَا يُرِيدُ وَ كَانَتْ تَقُولُ اجْعَلْ يَدَكَ كَذَا بَيْنَ شُفْرَيَّ فَإِنِّي أَجِدُ لِذَلِكَ لَذَّةً وَ كَانَ يَكْرَهُ أَنْ يَفْعَلَ ذَلِكَ فَقَالَ لِزُرَارَةَ سَلْ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام عَنْ هَذَا فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَا بَأْسَ أَنْ يَسْتَعِينَ بِكُلِّ شَيْءٍ مِنْ جَسَدِهِ عَلَيْهَا وَ لَكِنْ لَا يَسْتَعِينُ بِغَيْرِ جَسَدِهِ عَلَيْهَا“، چنین خواهد بود که “ان استعان بغیر جسده علیها ففیه بأس”، فلذا این روایت دلالت بر آن دارد که اگر تحریک بغیر جسد شوهر حاصل شود حرمت ثابت است مطلقاً ولو به حد امناء زن نیز نرسد، و پر واضح است که این کمتر از فرض مذکور -یعنی تحریک و امناء با عضو تناسلی مردانه مصنوعی- است.
پس این روایت دلیل بر این است که تحریک عضو جنسی با ابزار خارجی -و نه با فکری که مثلا موجب نعوظ شود- و لو به حد امناء نیز نرسد، مثل اینکه با عضو تناسلیش بازی کند تا لذت ببرد، حرام و لا اقل خلاف احتیاط واجب است همانطور که آقای سیستانی هم مطرح نموده اند.