مشهور میگویند حمل مطلق بر مقید مختص به واجبات است مثلا در مواجه با دو خطاب اعتق رقبة و اعتق رقبة مؤمنة حمل میکنیم مطلق را بر مقید اما در مستحبات مانند دو خطاب زر الحسین علیه السلام و زر الحسین علیه السلام مغتسلا یا فی لیلة الجمعة حمل مطلق بر مقید نمیشود بلکه بر اختلاف مراتب فضیلت فضیلت حمل میشود
آقای خوئی فرمودند که در مستحبات باید تفصیل بدهیم گاهی در خطاب مقید امر رفته روی مقید و گاهی امر رفته روی تقید مثلا یک وقت مولی میگوید زر الحسین علیه السلام که خطاب مطلق است و خطاب مقیدش این است: زر الحسین علیه السلام مغتسلا که امر در مقید، امر به حصهای از زیارت حسین علیه السلام است در این اینجا فرمودند تعدد مطلوب است و حمل بر اختلاف مراتب فضیلت میشود . اما گاهی امر در مقید تعلق گرفته است به تقید مانند و لیکن زیارتک مع الغسل در اینجا ظهور دارد در ارشاد به شرطیت غسل برای زیارت ابی عبدالله علیه السلام که به نظر ماهم این تفصیل صحیح است
فقه 14/11/96
به نظر می رسد در جاییکه کلام مطلق صادر شده و ظهور آن در استحباب مستقر شده است فرقی بین دو نحوه ذکر شده در مقید نیست و در هر دو مورد عرف تعدد مطلوب را برداشت میکند و اگر ظهور در استحباب را برداشت نکند تعدد نیز زیر سوال می رود و در اینصورت نیز فرقی بین دو نحوه نیست
اینکه ارشاد به شرطیت باشد عرف بین دو گونه تفاوت قائل می شود به این صورت که درست است مطلق بیان شده است اما تمامی جوانب امر در نظر گرفته نشده است از این رو با آمدن امر به تقیّد و ارشاد به شرطیت آن مطلق کامل می شود و باید حمل بر مقید شود.
به نظر می رسد ملاک, فهم استحبابی بودن امر مطلق است و استحبابی بودن به عنوان قرینه عامی است که باعث می شود عرف مقید را به عنوان اختلاف مراتب نگاه کند
به نظر میرسد که عرف بعد از مستقر شدن اطلاق در استحباب فرقی بین این دو نحوه بیان نمیبیند و هر دو را بر تعدد مطلوب و اختلاف مراتب حمل میکند.
به عنوان مثال مدرسه به طلاب میگه: «تحویل تقریرات به مدرسه دارای امتیاز میباشد.» و بعد از مدتی که امتیاز داشتن تقریرات کاملا برای طلاب جا افتاد دیگه فرقی نمیکنه که بگن: «تحویل تقریرات تایپ شده به مدرسه دارای امتیاز میباشد.» یا اینکه بگن «تقریرات تحویل داده شده تایپ شده باشن»
اگر این گفته دوم مدرسه دال بر تعدد مطلوب باشه در هر دو نحوه بیان هست و اگر دال بر شرطیت باشه در هر دو نحوه بیان هست. که البته به نظر حقیر هر دو دال بر تعدد مطلوب هستن.