سوالی که در ذهن است این است که:
مبالغی که دفاتر مراجع به اشخاصی که واسطه ی در بردن سهمین به دفاتر هستند، پرداخت می کنند چه ماهیّتی دارد و از چه حیثی است؟
آیا ار باب حق عاملیّت در جمع آوری زکات و … است که در نتیجه فقر و نیاز در آن شرط نیست؟
یا اینکه ماهیّتی دیگر دارد مانند ماهیّت دریافت شهریه دارد که شاید بتوان گفت در صورتی که هیچ نیازی ندارد و مصلحت خاصّی در کار نباشد گرفتن آن شاید مورد شبهه باشد؟
و یا…
اگر کسی تحقیقی نموده است لطفا بیان نماید.
خمس ملک امام است و امام علیه السلام به صلاحدید خود نصف آن را در جهت تامین فقرای سادات و نصف آن را در جهت موارد مورد رضایت خدا و اسلام خرج میکند.
در زمان غیبت نیز مجتهد همین کار را می کند. و پرداخت مقداری از خمس به کسانی که واسطه در رساندن و جمع آوری هستند نیز از این جهت است که این مورد در جهت پیشبرد اسلام و رضایت خداوند است.
یعنی الان واقعا این امر در راستای اهداف الهی و پیشبرد اسلام است.
مثلا 50 میلیون به واسطه ی 500 میلیون پرداخت شود. فقط صرف حق عاملیّت؟؟؟