در این فرض یک دلیل می گوید «اذا تمکّنت فحجّ» و خطاب دیگر می گوید «لاتکشفی شعرک أمام الأجنبی» و مثلا خانمی است که در اندولزی یا مالزی زندگی می کند و اگر عکس بدون حجاب ندهد گذرنامه به او نمی دهند.
عرفاً بین این دو تزاحم وجود دارد حال در یکی به صورت مطلق گفته اند که زن موی خود را نزد مردان نامحرم نشان ندهد و در جای دیگر گفته اند هر کس می تواند حج برود؛ آیا عرف می گوید این زن دیگر نمی تواند حجّ برود و خطاب مطلق «لاتکشفی» سبب سلب قدرت می شود و موضوع «اذا قدرت فحجّ» را از بین می برد؟!!
بنابر این بین این دو خطاب تزاحم است و اگر گفته شود وجوب حج از وجوب حجاب اهمیت بیشتری دارد، حج برای او واجب خواهد بود.
درست است که ظاهرا دو خطاب تزاحم دارند لکن خطاب دوم حاکم بر خطاب اول است و حکما مانع از تحقق استطاعت می شود و لذا تزاحمی بین آنها نیست
در حکومت نظارت لفظی شرط است درحالی که اینجا نظارتی درکارنیست