نماز شب مستحب است، اما انجام آن از باب احتیاط نیست.
شستن مخرج بول برای بار دوم، احتیاط مستحب است، اما مستحب نیست.
قرائت سوره در نماز واجب، بنابر قولی مستحب و موافق احتیاط استحبابی است.
تفاوت ماهوی و بنیادین بین مستحب و احتیاط مستحب
تفاوت ماهوی میان مستحب و احتیاط مستحب در این است که اگر در ذات یک فعل، مصلحتی غیر ملزمه وجود داشته باشد و این مصلحت با دلیل اثبات شود، آن فعل مستحب خواهد بود، به شرط آنکه احتمال عقلایی لزوم در میان نباشد.
اما اگر احتمال لزوم اتیان آن فعل وجود داشته باشد، آن را احتیاط مستحب مینامند.
تفاوت در تعلق ثواب
بنابراین، در مستحب تعبدی، ثواب برای خود عمل است؛ ولی در عمل به احتیاط، ثواب برای انقیاد است، در صورتی که به قصد قربت انجام شود. البته اگر در واقع آن عمل مستحب نیز باشد، خود عمل هم ثواب دارد.
امکان جمع شدن این دو مفهوم
این دو میتوانند با یکدیگر جمع شوند، در جایی که دلیلی بر استحباب وجود داشته باشد، ولی احتمال وجوب نیز مطرح باشد.
ظاهرا مراد شما از احتیاط مستحب احتیط در موارد غیر الزامی آن باشد که آنرا مطلقا مستحب میدانند اما احتیاط مستحب در مقابل احتیاط واجب با فتوا به استحباب جمع نمیشود
عمل به احتیاط در غیر موارد احتیاط وجوبی، مستحب است چه احتیاط مستحب از آن تعبیر شود و چه غیر آن.
و اینکه فرموده اید احتیاط مستحب با فتوا به استحباب جمع نمی شود صحیح به نظر نمی آید. چون أدلّ دلیل علی امکان الشیء وقوعه. آیت الله زنجانی(حفظه الله) قائلند که سوره در نمازهای واجب هم مستحب و هم احتیاط مستحب است.
مانعی از اجتماع این دو وجود ندارد. هر احتیاط مستحبی ملازم با فتوا است که گاه فتوا به اباحه و گاه فتوا به استحباب و گاه فتوا به کراهت است.
بسم تعالی
سلام علیکم
در دو جا از تعبیر احتیاط مستحب استفاده می شود :
1 ـ در واجب تخییری اگر با توجه به ادله یکی از اطراف بر دیگری رجحان داشته باشد .مانند سه مرتبه گفتن تسبیحات اربعه در نماز
2 ـ در جایی که فقیه می خواهد علاوه بر نظر خود کیفیت احتیاط در مسئله را هم مطرح کند . مانند فتوای آیت الله شبیری ( حفظه الله) که فرمودید .
احتیاط مستحب با استحباب فقط در فرض دوم قابل جمع است .
با سلام.
تعبیر به احتیاط مستحب منحصر به این دو مورد نیست. مثلا فقهاء فرموده اند موقع استبراء از بول، احتیاط مستحب عدم استقبال و استدبار نسبت به قبله است.