تطابق تئوری نصب ولی فقیه با انتخاب مردم ا
طبق نظریه نصب فقیه از سوی خداوند و معصوم (علیه السلام)به ذهن میرسد که جایی برای گزینش و انتخاب از سوی مردم باقی نمی ماند.زیرا این منصب از سوی خداوند به فقیه جامع اعطا شده و نظر مردم در این منصب هیچ دخالتی ندارد لذا باید گفت جنبه جمهوریت صرف لفظ است.
در جواب گفته می شود:استقرار ولایت فقیه به 2 امر بستگی دارد،1ثبوتا به نص و نصب عام 2.اثباتا به پذیرش مردم. به عبارت دیگر ادله مثبت ولایت فقیه ،فقیه واجد شرایط را ثبوتا از سوی خدا منصوب می دارد اما در مرحله اثبات و ظهور خارجی منوط به پذیرش و مقبولیت مردم است.
در نظر قائلین به مبنای نصب گرچه فقیهان به گونه ای عام به ولایت نصب شده اند و حاکمیت آنان مشروع است اما تا مقبولیت عمومی نباشد این ولایت نمی تواند حکومت را در پی داشته باشد.در حکومت امیرالمونین (علیه الصلاة و السلام)نیز هنگامی که حضرت جنبه اثباتی قضیه و به قول ایشان «حضور الحاضر»1 را مشاهده کرد امر حکومت را پذیرفت.
البته باید گفت مساله گزینش مردم دخالتی در تفویض این منصب به فقیه ندارد.بلکه مردم فقط اعلام حمایت و پشتیبانی از فقیه جامع مینمایند ولی هرگز مشروعیت ولایت منوط به مقبولیت نیست و مقبولیت فقط حکومت دینی را محقق می سازد.
با سلام
می توان جواب اشکال شما را اینگونه داد که در نظام جمهوری اسلامی مردم هیچ نقشی در انتخاب و گزینش ولی فقیه ندارند و ولی فقیه قبلا به نصب عام الهی انتخاب و گزینش و نصب شده است؛ مردم تنها به خبرگان رای می دهند تا آنها ولی فقیه را کشف نمایند و به مردم معرفی نمایند؛ خبرگانی که قدرت کشف اعلم الموجودین از بین شرائط مورد نیاز را به خاطر خبرویتشان دارند. پس مشخص می شود که مردم ولی فقیه را گزینش و انتخاب نمی کنند و این خبرگان هستند که ولی فقیهی را که ثبوتا از ناحیه خداوند نصب شده و مشخص است را می یابند و به مردم معرفی می نمایند و مردم پس از کشف مصداق ولی فقیه اگر تبعیتشان را اعلام و ابراز کردند، زمینه حکومت ولی فقیه مهیا می شود و الا ولی فقیه دیگر وظیفه ای ندارد. پس نقش مردم تنها در ظهور و بروز خارجی ولایت ولی فقیه است نه انتخاب و گزینش ولی فقیه. و کلام حضرت امیر هم در همین راستا توجیه میگردد که اگر مردم زمینه سازی نمی کردند من حکومت را رها می کردم و نسبت به آن وظیفه ای نداشتم. و جمهوریت هم به همین معنا است که زمینه سازی بر عهده مردم است.
بله درست است که روحا به پاسخ قبل رجوع می نماید ولی اینطور نیست که جز به آن رجوع ننماید زیرا با آن مقداری تفاوت دارد و در مورد ماهیت گزینش و انتخاب مردم توضیح بیشتری می دهد. به تعبیری دیگر تکیه اشکال روی این مطلب است که با توجه به انتصابی بودن ولایت فقیه پس گزینش و انتخاب مردم جایگاهی ندارد و این انتخاب و گزینشی که در نظام وجود دارد مشروعیت ندارد که این پاسخ به تبیین جایگاه انتخاب و گزینش مردم به گونه ای می پردازد که با نظریه انتصابی بودن ولایت فقیه تعارضی نداشته باشد و شبهه مستشکل به صورت کامل پاسخ داده شود.