با سلام
استاد سید محمود مددی در جلسه 20/12/96 خارج اصول ذیل بحث حجیت قول رجالیین اماراتی را اقامه کردند مبنی بر این که توثیقات رجالیین حدسی است و این گونه نیست که سینه به سینه و عن حسّ باشد.
از جمله این که افراد مشهوری مثل جناب حسن بن محبوب را جناب نجاشی توثیق نکرده در حالی که سایر رجالیین توثیقش کردند و یا جناب ابراهیم بن هاشم را هیچ یک از رجالیین توثیق نکردند و یا مرحوم شیخ مفید افراد زیادی را توثیق نموده و حال آن که شاگردش یعنی شیخ طوسی آن ها را توثیق نکرده است.
استاد نظر بر این دارد که اگر واقعا سینه به سینه و کابر عن کابر نقل می شده پس بایستی از استاد به شاگرد انتقال می یافت و شاگرد هم توثیق میکرد.
مسئله ای که جای بحث دارد این است که واقعا این اتفاقات بر چه اساسی بوده؟ آیا احتمالات دیگری هم در این عدم توثیق ها داده می شود؟
با سلام خدمت دوستان.
آنچه در بررسی حجیت اقوال رجالیون حائز اهمیت است کشف نحوۀ نگرش و مبنای شخص رجالی به پدیده توثیق و تضعیف و بررسی میزان دقت و اعتماد او به منابع قبل از خود و همچنین میزان اعتبار منابع مورد دسترس اوست. بنابراین اینکه بخواهیم اشکال کابر عن کابر را مطرح کنیم دور شدن از واقع و به نحوی باز کردن حقیقت از سر است و پرواضح است این نحوه از بحث کردن دور از مبنای علمی است.
یعنی میفرمایید این که حدسی باشد یا حسی ثمره ندارد؟
یعنی میفرمایید این که حدسی باشد یا حسی ثمره ندارد؟
اشکال به سبک شمردن قول رجالی و عدم اهتمام به آن است بحث بر سر کبریات مسلم بدون فحص به مثل بحث بر سر یک فرع فقهی بدون مراجعه به منابع آن است که برای هیچ کس حتی خود شخص هم حجیتی ندارد
منظور شما برای من روشن نیست.
آیا بحث از حدسی و حسی بودن سبک شمردن قول رجالی است؟!!
اشکال به سبک بحث است اگر به مطالب حقیر در پست های قبل دقت شود مرادم واضح می شود