باسمه تعالي
مقدمه: وقف و نزاع کشف و نقل
ما نمی خواهیم وارد بحث کشف و نقل شویم، ولی در بحث وقف یک خصوصیتی وجود دارد، میخواهیم ببینیم آیا آن نزاع در بحث وقف هم مطرد است یا نه؟ بعضی گفته اند آن بحث در وقف هم مطرد است و میآید.
معنای کشف و نقل در باب وقف
به این معنا که اجازه ای که مالک بعد میدهد:
- اگر مبنای نقل باشد یعنی من حین الاجازه وقف تمام است.
- اما اگر مبنای کشف باشد، معنایش این است که ولو حکما من حین الانشاء وقف، وقف تمام است. معنای کشف حکمی این است.
طرح اشکال: ترکیب قصد قربت با اجازه (بنابر کشف)
اشکالی که موجب میشود در وقف این را طرح کنیم این است که: بنابر اینکه قصد قربت در وقف لازم باشد، میخواهند ببینند نسبتش با این اجازه و کشف از اول چه میشود.
پاسخ اشکال: قصد قربت مجیز در زمان اجازه
می گوید ترکیب مسئله قصد قربت با اجازه مشکلی ایجاد نمیکند. چون از وقتی که مجیز اجازه میدهد او قصد قربت هم دارد.
تبیین بیشتر: اتحاد متعلّق قصد قربت و اجازه با توجه به کشف حکمی
پس من حین الاجازه مجیز قصد قربت میکند، اجازه هم که میخورد به اصل وقف. بنابراین این آقای مجیز آن وقفی که با اجازه از اول واقع میشود حکما را قصد قربت میکند یعنی ما اگر {قائل به} کشف حکمی باشیم قصد قربت مشکلی ایجاد نمیکند. اگر نقلی هم هستیم که راحتیم.
در واقع طرح این مسئله در باب وقف به خاطر همین معضل ترکیب قربت با اجازه است، میخواهند ببینند اشکالی ایجاد میکند یا نه. میگویند نه مشکلی ایجاد نمیکند. چون از حالا که مجیز اجازه میدهد، چون اجازه میخورد به آنچه که عقد بوده است، قربت هم به همان میخورد. قصد میکند قربت را نسبت به وقفی که بالاجازه یکون عقدا تاما ولو حکما من حین الوقوع. به همان قصد قربت میکند. چون متعلّق قصد قربت با اجازه یکی میشود.
نتیجهگیری: عدم اشکال از این حیث
پس از این حیث اشکالی به هم نمیرساند.