جلسه 63 مورخ 21/10/1400
خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِها
اگر آیه شریفه ظهور در اختصاص به کبار نداشته باشد، لا اقل ظهور در عمومیت نسبت به صغار ندارد زیرا معنای شایع «تطهیر» تطهیر از ذنب است نه تطهیر از نوعی عدم کمال که به وسیله این تطهیر، عدم کمال از بین می رود. پس قطعا نمی توان به آیه شریفه بر وجوب زکات بر صبیان استفاده کرد.