برخی در اقامه دلیل عقلی بر ولایت فقیه به لزوم و وجوب اقامه عدل استدلال کرده اند و بعد اقامه کننده را فقیه دانسته اند.
به نظر ما اینطور نیست که هر چیزی که عدل باشد، عدمش ظلم باشد و لزوم اقامه داشته باشد؛ مثل احسان به مردم، هدایت کفار به اسلام. این طور نیست اعمال منحصر در عدل و ظلم باشد. پس هر عدم عدلی ظلم نیست.
پس دو چیز است:
یک: آن کاری که ما میکنیم باید در آن عدل را مراعات کنیم و ظلم نکنیم.
دو: آیا باید برویم و کارهای عادلانه انجام دهیم؟ در اطلاق این اشکال است.
حتی در شماره یک هم اصل عدالت باید مراعات شود، اما مراتب آن لازم نیست. مثل معلمی که بالاترین درجات عدالت را در عملش لحاظ نمیکند، لکن طبق عدالت عمل میکند.
برگرفته از درس فقه ۱۹ مهرماه ۱۴۰۵