بازخوانی روایت «من طلب الامر من وجهه»: «فقه جواهری» مسیر ایمن اجتهاد

[!quote] :open_book: متن حدیث
الدُّرَّةُ الْبَاهِرَةُ، قَالَ الرِّضَا ع «مَنْ‏ طَلَبَ‏ الْأَمْرَ مِنْ وَجْهِهِ لَمْ یزِلَّ فَإِنْ زَلَّ لَمْ تَخْذُلْهُ الْحِیلَةُ.»[1]

حضرت می‌فرمایند: «کسی که کاری را از راهش طلب کند، نمی‌لغزد و اگر هم لغزید، راه چاره و حیله برای بازگشت دارد.»


:snow_capped_mountain: توصیه مربی کوهنوردی

مربی کوهنوردی ما می‌گفت: «از مسیر کوهنوردی بروید چون قبلاً این مسیر را رفته‌اند و احتمال به وجود آمدن مشکلات در آن کمتر است. ثانیاً اگر هم اتفاقی بیفتد، راحت‌تر تو را پیدا می‌کنند.»


:books: مسیر مطمئن در مباحث علمی و فقهی

در بحث‌های علمی هم همین‌طور است، به‌ویژه در حوزه‌های علمیه. اگر می‌خواهید فقیه بشوید، از همان راهی که فقها رفته‌اند و امتحان پس داده‌اند، بروید. هر کس که ادعا کرد من فلان می‌کنم، گوش نکنید. وقتی در مسیر حرکت می‌کنید، اگر اتفاقی برایتان افتاد، راهکار درمانش راحت‌تر است.

البته نمی‌گویم ابتکار و خلاقیت نباشد، اما خودتان را مورد آزمایش دیگران قرار ندهید. شما از مسیر محکم و مطمئن بروید که نلغزید و اگر هم لغزیدید، حیله و درمان راحت‌تر است؛ چرا که عمر را نمی‌توان دوبار طی کرد. این‌طور نشود که به هوس مسیر کوتاه‌تر، دچار مصیبت و گرفتاری بشوید.

فقه، فقط فقه جواهری. از کلینی تا خمینی این مسیر را رفته‌اند و محصول و خروجی داده است. البته منظورم تکرار جواهر نیست، بلکه تفریعات و… را بر اساس راه جواهر انجام بدهید. :light_bulb:


:books: جلسه۱۲۳، بررسی سندی و دلالی صحیحه معلی بن الخنیس، ۵ خرداد ۰۴ (105.7 کیلوبایت)


  1. بحار الأنوار ج۶۸، ص۳۳۹ ↩︎

2 پسندیده

کاش توضیحات بیشتری داده میشد. اینکه گفته می شود از کلینی تا خمینی همین مسیر را رفته اند، یعنی چه؟
اخباری یک جور راه رفته، اصولی یک جور راه رفته
روش ایه الله خویی تفاوت های قابل توجهی با روش ایه الله بروجردی دارد.
خود مرحوم کلینی، اصلا روش فقهی اش چه بوده؟ ایشان نه کتاب اصولی دارد، نه کتاب فقهی استدلالی
فقه جواهری دقیقا چیست که نباید از آن تخطی شود. صاحب جواهر خیلی به مشهور اعتنا می کند، فلان فقیه شهرت را اصلا حجت نمی داند. خب الان چه باید کرد؟
مناسب است استاد عزیز، توضیحات را در این زمینه تکمیل کنند و مقرر محترم در اینجا مطرح کنند تا بیشتر استفاده کنیم. ممنون

عرض ادب و تشکر
مخاطب ایشان کسانی هستند که ادعایشان این است که ما در 4 سال مجتهد تربیت می کنیم و استاد توضیح دادند که طی کردن یک دوره اصول و اتخاذ مبنی که لازمه مجتهد شدن است حدود 8 سال زمان می برد آنهم برای کسی که خیلی تلاش کند علاوه بر اینکه در این مسیر ایشان تاکید داشتند که انسان باید از مسیری برود که حداقل اگر دیر می رسد، سوابقی دارد که فقهای زیادی را تحویل داده است برخلاف برخی مسیرهایی که هنوز ثمره خاصی نداده است و اگر انسان وارد چنین فضاهایی شود، چون سابقه اش مشخص نیست ریسک زیادی دارد.

روش شناسی صاحب جواهر

توضیح در این پست:

با تشکر از شما
گمان می کنم مقصود استاد، همان چیزی است که شما در اینجا توضیح دادید، و تعبیر به فقه جواهری به نظرم یک تعبیر تسامحی است
و الا سبک اجتهادی صاحب جواهر مطابق توضیحاتی که شما در نوشته دیگر خودتان تقریر کرده اید یک سبک خاصی است که همه از آن پیروی نمی کنند، یعنی مثلا سبک ایه الله خویی متفاوت از سبک صاحب جواهر است، نمی شود گفت ما همه باید از آن سبک صاحب جواهر پیروی کنیم

عرض ادب
شاید این طور باشد و این عبارت استاد وام گرفته از عبارت مشهور مرحوم امام باشد که تاکید بر فقه جواهری برای استنباط به عنوان فقه اصیل شیعی داشتند و مخالف فقه روشن فکر مائابانه بودند که اهل سنت با به دست گرفتن حکومت و نداشتن منابع کافی در آن گرفتار شدند و به وادی هایی مانند قیاس، مصالح مرسله، مقاصد الشریعه و استحسان افتادند.