ظاهر کلمات بسیاری از فقها، بر تواتر قرائات و ثبوت قرائات متعدد در عصر پیامبر اکرم (ص) دلالت دارد.
کلمات برخی فقها دال بر تواتر قرائات
-
سید مرتضی (ره):
ایشان ادعا میکند که این قرائات در زمان پیامبر (ص) وجود داشتهاند. لذا، طعن وارد بر عثمان مبنی بر اینکه چرا تنها یک مصحف را حفظ و به سوزاندن سایر مصاحف امر کرد، بر همین مبنا استوار است. -
نیز سید مرتضی در «الشافي في الإمامة»:
ایشان فرمودهاند:«لَوْ کَانَ فِعْلُ عُثْمَانَ تَحْصِیناً (یعنی حِفْظاً) لِلْقُرْآنِ لَمَا کَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ یُبِیحُ الْقِرَاءَاتِ الْمُخْتَلِفَةَ».
-
علامه حلی در «تذکرة الفقهاء»:
ایشان میفرماید:«یَجِبُ أَنْ یُقْرَأَ بِالْمُتَوَاتِرِ مِنَ الْقِرَاءَاتِ وَ هِیَ السَّبْعَةُ».
-
شهید ثانی (ره) در «المقاصد العلیة فی شرح الرسالة الألفیة»:
ایشان تصریح میکند که:«الْکُلُّ (کل قرائات عشرة) مِنْ عِنْدِ اللَّهِ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِینُ عَلَى قَلْبِ سَیِّدِ الْمُرْسَلِینَ تَخْفِیفاً عَلَى الْأُمَّةِ وَ تَهْوِیناً عَلَى أَهْلِ هَذِهِ الْمِلَّةِ».
شاهدی بر تواتر قرائات 
شاهدی بر این ادعا، آن است که اگر پیامبر (ص) و ائمه (ع) تنها به یک وجه قرائت میکردند، ترویج و شکلگیری قرائات دیگر امکانپذیر نمیگشت.
اشکالات وارده بر تواتر قرائات 
-
اولاً: بر اساس انحراف مردم از اهل بیت (ع)، حتی کیفیت وضو و نماز پیامبر اکرم (ص) نیز دستخوش تغییر شده است؛ بنابراین، احتمال تغییر در حد اختلاف قرائات در متن قرآن کریم نیز ممکن است.
-
ثانیاً: احتمال دارد پیامبر اکرم (ص) صرفاً به یک وجه قرائت مینمودهاند، اما به دلیل وضوح و تعارفِ آن شیوه قرائت، ناقلی به تفصیل کیفیت آن نپرداخته باشد.
-
ثالثاً: قرّاء نه سند متصل به پیامبر اکرم (ص) داشتند و نه ادعای تواتر؛ از این رو، در صحت قرائات با یکدیگر اختلاف نظر داشته و هر گروهی برخی قرائات را انکار و برخی را تأیید مینمودند.