حدیث اخلاقی
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لِلْجَنَّةِ بَابٌ يُقَالُ لَهُ بَابُ الْمُجَاهِدِينَ يَمْضُونَ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ مَفْتُوحٌ وَ هُمْ مُتَقَلِّدُونَ بِسُيُوفِهِمْ وَ الْجَمْعُ فِي الْمَوْقِفِ وَ الْمَلَائِكَةُ تُرَحِّبُ بِهِمْ ثُمَّ قَالَ فَمَنْ تَرَكَ الْجِهَادَ أَلْبَسَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ ذُلًّا وَ فَقْراً فِي مَعِيشَتِهِ وَ مَحْقاً فِي دِينِهِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَغْنَى أُمَّتِي بِسَنَابِكِ خَيْلِهَا وَ مَرَاكِزِ رِمَاحِهَا. (الکافی جلد5 صفحه2)
جهاد انواع مختلفی دارد مانند جهاد دفاعی یا جهاد با بُغاة. جهاد، واجب است که موارد آن در فقه بیان شده است و هر واجبی بر اساس یک مصلحت محضه یا غالبه ملزمه ای واجب شده و کسی که واجب را ترک کند (فارغ از عذاب اخروی) آن مصلحت هایی را از دست می دهد.(یا دچار مفسده هایی می شود) پیامبر می فرمایند: کسی که جهاد را ترک کند، سه مفسده را دچار می شود:
مفسده اول: خداوند بر او لباس مذلت و خواری می پوشاند. این، نظام تکوین عالم است.
خداوند، بدِ کسی را نمی خواهد. رفتارهای خودِ ما باعث می شود که دچار بدی بشویم:
بگفتا که این مَرد بد می کند نه بر من که بر نفس خود می کند
مفسده دوم: فقر، فارغ از معنای بی پولی، در لغت به معنای نیازمندی و وابستگی است. کسی که جهاد را ترک کند، برای گذراندن زندگی اش، نیازمند و وابسته به غیر می شود و طبیعتا باید بنده غیر بشود چون بنده آنی که در بند آنی.
مفسده سوم: به تدریج دینش را از دست می دهد.
در ادامه، پیامبر تعلیل می آورند و می فرمایند إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَغْنَى أُمَّتِي بِسَنَابِكِ خَيْلِهَا وَ مَرَاكِزِ رِمَاحِهَا خداوند زمانی امت مسلمان را بی نیاز می کند، که سمّ اسبان و نوک نیزهایشان را به کار بگیرند. اما اگر سمّ اسبان و نوک نیزهایشان را رها کنند، خوار و ذلیل شده و نیازمند به غیر شده و به تدریج دینشان را هم از دست می دهند.
امروزه، مراد از سمّ اسبان، مرکب جنگی مانند تانک و هواپیما و نفربر است. نوک نیزه ها، همان کلاهک موشک ها است. عزت را خداوند امروزه در اینها گذاشته است.
درس خارج اصول،جلسه 88، 17 فروردین 1405