# قوله: التّرجیح بالأصدقیّۀ فی المقبولۀ و بالأوثقیّۀ فی المرفوعۀ.

**URL:** https://mobahasah.ir/t/%D9%82%D9%88%D9%84%D9%87-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%91%D8%B1%D8%AC%DB%8C%D8%AD-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A3%D8%B5%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%91%DB%80-%D9%81%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%82%D8%A8%D9%88%D9%84%DB%80-%D9%88-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A3%D9%88%D8%AB%D9%82%DB%8C%D9%91%DB%80-%D9%81%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B1%D9%81%D9%88%D8%B9%DB%80/821
**Category:** رسائل شیخ
**Created:** [نوامبر 22، 2016، 1:59ب.ظ UTC](https://mobahasah.ir/t/%D9%82%D9%88%D9%84%D9%87-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%91%D8%B1%D8%AC%DB%8C%D8%AD-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A3%D8%B5%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%91%DB%80-%D9%81%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%82%D8%A8%D9%88%D9%84%DB%80-%D9%88-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A3%D9%88%D8%AB%D9%82%DB%8C%D9%91%DB%80-%D9%81%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B1%D9%81%D9%88%D8%B9%DB%80/821 "2016-11-22T13:59:19Z")
**Posts on this page:** 1
**Page:** 1

<div class="post-metadata">

### Author: ![user106](https://mobahasah.ir/letter_avatar_proxy/v4/letter/u/41988e/32.png) [@user106](https://mobahasah.ir/u/user106)
#### Post date: [نوامبر 22، 2016، 1:59ب.ظ UTC](https://mobahasah.ir/t/%D9%82%D9%88%D9%84%D9%87-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%91%D8%B1%D8%AC%DB%8C%D8%AD-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A3%D8%B5%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%91%DB%80-%D9%81%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%82%D8%A8%D9%88%D9%84%DB%80-%D9%88-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A3%D9%88%D8%AB%D9%82%DB%8C%D9%91%DB%80-%D9%81%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B1%D9%81%D9%88%D8%B9%DB%80/821/1 "2016-11-22T13:59:19Z")

</div>

قوله: التّرجیح بالأصدقیّۀ فی المقبولۀ و بالأوثقیّۀ فی المرفوعۀ. ج4 ص 76  
أقول: حاشیه آیت الله إعتمادی مطلب ایشان را اشتباه معنا کرده است.  
ایشان در توضیح مراد مصنّف فرموده است: از آنجایی که فقاهت موضوع وجوب تقلید و عدالت موضوع حجّیّت شهادت است، ممکن است أفقهیّت و أعدلیّت خصوصیّت داشته باشند و نمی توان از ذکر این دو صفت در روایت، معتبر بودن مرجّحات غیر منصوصه را برداشت نمود، به خلاف صداقت و وثاقت که موضوع دلیل برای حکمی نیستند.  
وجه اشکال توضیح ایشان، این است که صداقت و وثاقت نیز موضوع حکم حجّیّت خبر می باشند کما هو واضحٌ.  
مراد مصنّف این است که أصدقیّت و أوثقیّت یک حیثیت متقوّم به قائل دارند و یک حیثیّت متقوّم به خبر.  
در روایات مقبوله و مرفوعه اگرچه حیثیّت شخص لحاظ شده اند؛ زیرا أصدق و أوثق من خبره از صفات شخص می باشند، ولی متفاهم عرفی از این دو تعبیر، این است که حیثیّت شخص طریق برای حیثیّت اثبات صدق و وثاقت خبر است. پس حیثیّت أصدقیت و اوثقیّت شخص موضوعیّتی ندارد و هر چیزی که موجب بالا بردن إحتمال صدق خبری روایت گردد مرجّح می باشد.