# روایت مثبت عقلی بودن قدرت بر آب برای وضو

**URL:** https://mobahasah.ir/t/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D8%A8%D8%AA-%D8%B9%D9%82%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%A8-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%B6%D9%88/2356
**Category:** اصول استاد قائینی
**Created:** [دسامبر 21، 2021، 4:46ق.ظ UTC](https://mobahasah.ir/t/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D8%A8%D8%AA-%D8%B9%D9%82%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%A8-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%B6%D9%88/2356 "2021-12-21T04:46:28Z")
**Posts on this page:** 1
**Page:** 1

<div class="post-metadata">

### Author: ![user6](https://mobahasah.ir/letter_avatar_proxy/v4/letter/u/f1d935/32.png) [@user6](https://mobahasah.ir/u/user6)
#### Post date: [دسامبر 21، 2021، 4:46ق.ظ UTC](https://mobahasah.ir/t/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D8%A8%D8%AA-%D8%B9%D9%82%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%A8-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%B6%D9%88/2356/1 "2021-12-21T04:46:28Z")

</div>

مرحوم نایینی در ضمن بحث مقدمات مفوته فرموده‌اند گاهی قدرت مأخوذ در خطاب شرعی همان قدرت با حدود عقلی است (در ملاک نقشی ندارد و صرفا از باب قبح تکلیف عاجز موجب عدم شمول خطاب است) و برای اثبات آن فرموده‌اند این مطلب مستفاد آیه شریفه به ضمیمه برخی روایات صحیح است.  
هر دو مقرر ایشان (مرحوم کاظمی و مرحوم آقای خویی) گفته‌اند چنین روایتی وجود ندارد و بلکه مرحوم آقای خویی گفتند من از مرحوم نایینی سوال کردم و ایشان گفت که اشتباه کردم و چنین روایتی وجود ندارد.  
اما به نظر حضرت استاد دو روایت وجود دارد که دلیل مرحوم نایینی است و احتمالا ایشان بعدا از آن غفلت کرده‌اند.  
یکی روایت صحیحه محمد بن مسلم است:  
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ وَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ جَمِيعاً عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ حَرِيزٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ أَجْنَبَ فِي السَّفَرِ وَ لَمْ يَجِدْ إِلَّا الثَّلْجَ أَوْ مَاءً جَامِداً فَقَالَ هُوَ بِمَنْزِلَةِ الضَّرُورَةِ يَتَيَمَّمُ وَ لَا أَرَى أَنْ يَعُودَ إِلَى هَذِهِ الْأَرْضِ الَّتِي تُوبِقُ‏ دِينَهُ‏. (الکافی، جلد ۳، صفحه ۶۷)  
و دیگری روایت دیگری از او است:  
مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مَحْبُوب‏ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ صَفْوَانَ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحَدِهِمَا ع‏ أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الرَّجُلِ يُقِيمُ بِالْبِلَادِ الْأَشْهُرَ لَيْسَ فِيهَا مَاءٌ مِنْ أَجْلِ الْمَرَاعِي‏ وَ صَلَاحِ الْإِبِلِ قَالَ لَا. (تهذیب الاحکام، جلد ۱، صفحه ۴۰۵)  
از نظر حضرت استاد مفاد این دو روایت این است که قدرت و تمکن مأخوذ در آیه شریفه وضو، همان قدرت به حدود عقلی است.