# تفاوت «صح علی اشکال» با «فی صحته اشکال»

**URL:** https://mobahasah.ir/t/%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%AA-%C2%AB%D8%B5%D8%AD-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D9%84%C2%BB-%D8%A8%D8%A7-%C2%AB%D9%81%DB%8C-%D8%B5%D8%AD%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D9%84%C2%BB/6557
**Category:** فقه استاد شهیدی
**Created:** [سپتامبر 18، 2026، 11:27ق.ظ UTC](https://mobahasah.ir/t/%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%AA-%C2%AB%D8%B5%D8%AD-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D9%84%C2%BB-%D8%A8%D8%A7-%C2%AB%D9%81%DB%8C-%D8%B5%D8%AD%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D9%84%C2%BB/6557 "2026-09-18T11:27:46Z")
**Posts on this page:** 1
**Page:** 1

<div class="post-metadata">

### Author: ![Hamid.brd](https://mobahasah.ir/letter_avatar_proxy/v4/letter/h/0ea827/32.png) [@Hamid.brd](https://mobahasah.ir/u/Hamid.brd)
#### Post date: [سپتامبر 18، 2026، 11:27ق.ظ UTC](https://mobahasah.ir/t/%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%AA-%C2%AB%D8%B5%D8%AD-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D9%84%C2%BB-%D8%A8%D8%A7-%C2%AB%D9%81%DB%8C-%D8%B5%D8%AD%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D9%84%C2%BB/6557/1 "2026-09-18T11:27:47Z")

</div>

صاحب عروه جماعت را بدون قصد قربت نیز صحیح دانستند. آقای سیستانی در تعلیقه به کلام ایشان فرموده اند: «على إشكال»[[1]](#_ftn1) یعنی ایشان می پذیرند که این نماز صحیح است اما مطلب چندان واضح نیست. اگر ایشان می فرمودند: «فیه اشکال» یعنی مانند مرحوم امام قائل به احتیاط واجب بودند.

در تعابیر مشابه نیز «جاز علی اشکال» با «فی جوازه اشکال» متفاوت است. «جاز علی اشکال» یعنی جایز است ولی خالی از شبهه نیست و احتیاط مستحب می باشد. اما «فی جوازه اشکال» به معنای احتیاط واجب است. «فی وجوبه اشکال» نیز احتیاط واجب است ولی «وجب علی اشکال» فتوا به وجوب است البته گفتن «علی اشکال» برای مکلفین تفاوتی ایجاد نمی کند تنها به لحاظ علمی نشان می دهد که بحث دارای اشکالاتی بوده که پاسخ داده شده تا به فتوا به وجوب رسیده است.

در «صح علی اشکال» که آقای سیستانی فرموده اند، فتوا به صحت عمل است و «علی اشکال» یعنی احتیاط مستحب این است که به این نماز اکتفا نشود

[العروة الوثقی و التعلیقات علیها 8: 225](https://lib.eshia.ir/13514/8/225)؛ \* الظاهر صحّة صلاته، وأمّا صحّتها جماعةً‌ فمحلّ‌ إشكال، وكذا في المأموم، فلو لم يأتِ‌ مع ذلك بوظيفة المنفرد فصحّة صلاته أيضاً مشكلة. (الخميني)

* * *

[العروة الوثقی و التعلیقات علیها 8: 225](https://lib.eshia.ir/13514/8/225)؛ على إشكال، وكذا الحال بالنسبة إلى المأموم، إلّاأن يكون الداعي إلى الاُمور المذكورة هي القربة. (السيستاني)

برگرفته از درس خارج فقه استاد شهیدی حفظه الله، 24 شهریور 1405