مرحوم بروجردی نیز امر را به معنای انشاء الزام دانسته، اما به بیانی دیگر

user248
Mon, 14 Sep 2020 17:22:13 +0000

گفته شد که نظر مختار در مفاد امر، انشاء الزام از طرف متکلم است.

مرحوم بروجردی مفاد امر را این دانسته است که طلب بنفسه برای انبعاث مخاطب کافی باشد نه اینکه نیاز به خواهش و رغبت به ثواب و… نیست؛ هر چند که ممکن است متکلم علاوه بر امر، رغبت به ثواب و خواهش و… نیز داشته باشد.
بنابر این در مفاد امر، علو و استعلاء شرط نیست؛ مگر اینکه استعلا را به معنای این بدانیم که طلب به تنهایی برای تحریک کافی باشد و لذا اگر سافل، امر به عالی کند توبیخ براین می شود که به چه جهت از حد خود تجاوز کره و حق نداشته که امر کند و بر امر کردن توبیخ می شود.
البته مرحوم امام بر خلاف دیگر مقررین، در تبیین مختار محقق بروجردی، علو و یا استعلا را در تحقق مفاد امر و نه در مفهوم آن، لازم می دانندو بدان اشکال کرده اند؛ اما به نظر این تقریر صحیح نباشد.
این مطلب از مرحوم بروجردی ممکن است به همان مختار ما که انشای الزام باشد رجوع کند؛ زیرا در انشای الزام است که امر مخاطب، به تنهایی برای انبعاث مکلف کفایت میکند؛ چرا که در اوامر استحابی، صرف امر کافی نیست و نیاز به ترغیب به ثواب و … نیز می باشد.

مشاهده متن کامل موضوع